Dünyanın en büyük ham petrol üreticilerinden biri olmasına rağmen, Rusya neredeyse imkânsız gibi görünen bir durumla karşı karşıya: boş benzin istasyonları ve kilometrelerce kuyruk; vatandaşlar benzin için 36 saate kadar bekliyor.

Nedeni, Ukrayna'nın Rus rafinerilerine düzenlediği bir dizi insansız hava aracı saldırısı. Hasar o kadar ciddi ki iç yakıt üretimi artık ihtiyaçları karşılamıyor; bu yüzden Moskova dışarıdan benzin arıyor - Belarus ve Hindistan'dan. Bir petrol ihracatçısıyken Rusya, aceleyle yakıt arayan bir ülkeye dönüştü.

Bu hikâye, askeri gücün aynı zamanda dokunulmazlık anlamına geldiğini sanan herkes için öğretici. Bir savaşta diğer her şeye kıyasla nispeten ucuz olan dronlar, bütün bir ekonominin can damarını vurmaya yetti. Rafineriler yandığında acı çeken cephe değil - istasyonda saatlerce bekleyen sıradan sürücü ve istikrar vaat eden iktidarın anket puanlarıdır.

Balkanlar'daki bir okur için bu daha geniş bir mesaj da taşıyor. Ukrayna'daki savaş çoktandır yalnızca onların meselesi değil - yakıt fiyatlarını, enerji piyasalarını ve bizim de dâhil olduğumuz bütün Avrupa'nın sinirlerini vuruyor. Büyük bir petrol üreticisinin kendi vatandaşlarına benzini yoksa, bu, hepimizin - hatta cepheden uzak olduğunu sananların bile - güvendiği sistemin ne kadar kırılgan olduğunun bir işaretidir.