Makedonya Hükûmeti'ndeki bir bakanın partisi, Ratko Mladiç'i yücelten bir yazı yayımladı. Başkanı Ivan Stoilkoviç'in yerel yönetim bakanı olduğu Makedonya'daki Sırpların Demokratik Partisi, Facebook sayfasında Mladiç'i „hayatını orduya ve ait olduğu halka hizmete adamış bir asker, general ve insan“ olarak tanımladı.

Ratko Mladiç soykırım, savaş suçları ve insanlığa karşı suçlardan müebbet hapse mahkûm edildi. Bunların arasında, 8.000'den fazla erkek ve çocuğun öldürüldüğü Srebrenitsa da var. Bu tartışmalı bir tarih yorumu değil - kesinleşmiş bir mahkeme kararı.

Paylaşıma göre yazının yazarı, Belgrat'taki Sırbistan Milli Kütüphanesi'nde kütüphaneci olduğu belirtilen Tatjana Domazet. Buna ek olarak, Toplulukların Haklarının Gerçekleştirilmesi Ajansı Direktörü Dalibor Kitanoviç, Mladiç'i Sırp tarihî şahsiyetleriyle birlikte gösteren ve „Göksel ordunun generalleri“ başlığını taşıyan, yapay zekâ ile üretilmiş bir görsel paylaştı.

Tepkiler ve sessizlik

SDSM, Stoilkoviç için „Bosnalı Sırpların lideri, soykırım, savaş suçları ve insanlığa karşı suçlardan hükümlü Ratko Mladiç'in bir büyüklük ve kahraman“ olduğunu belirterek tepki gösterdi ve bunu iktidardaki Rusya yanlısı bir gündemin daha geniş bağlamına yerleştirdi. Mickoski'den bunun hükûmetin tutumu olup olmadığını söylemesini istediler.

DUI'den gelen mesaj tonda farklı, özde aynıydı: „Tarihten söz etmiyorlar. İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana Avrupa'da işlenmiş en ağır suçlardan bazılarından hükümlü bir kişiyi romantikleştiriyorlar.“ Vlen ise yüceltmeyi kınadı, ancak açıklamasında kurumun yöneticisini işaret etti - Stoilkoviç'in partisini değil.

VMRO-DPMNE'den - hiçbir şey.

Açık kalan soru

Stoilkoviç isimsiz bir parti görevlisi değil. Bu hükûmette bakan ve partisi iktidar koalisyonunun parçası. Bir bakanın partisi hükümlü bir savaş suçlusunu alenen andığında, „bu hükûmetin tutumu mu“ sorusu parti retoriği değildir - başbakanın yanıtlamakla yükümlü olduğu bir sorudur.

Sessizlik de bir yanıttır, yalnızca hangisi olduğunu anlamak daha uzun sürer.

Makedonya Bosna değil ve kendi Srebrenitsa'sı yok. Ama Balkanlar bu sahneyi ezbere bilir: karar orada, belgeler orada, mezarlar orada - yine de birkaç yılda bir birileri o adamı yeniden üniformaya sokup mahkeme salonundan çıkarmaya çalışıyor. Bu seferki fark, bunu marjinal bir sayfanın değil, bakanlık koltuğu olan bir partinin sayfasının yapması.