İlaçlamalar sayılıyor, hastalar da - iki rakam da yükseliyor

Üsküp Belediyesi 7 Mayıs'tan beri yapılan işlemleri sayıyor, muhalefet ise hastaları. Bu hafta Batı Nil virüsünden ölenlerin sayısı dörde çıktı; haftada birden az olan vaka sayısı yedi günde on ikiye ulaştı. Bu arada Üsküp'teki on üçüncü ilaçlama, enfeksiyon servisinde hastalar yatarken yapıldı; sezon sonuna kadar yirmi ilaçlama daha planlanıyor.

Bütün tartışma bir takvime indirgendi - kim ne zaman ilaçladı, kaç kez, hangi rapora göre. Eksik olan, ölçülmesi anlamlı tek şey: bu ilaçlamalardan herhangi birinin ardından sahada ne değişti. Müfettişlik şimdi belediyelerin gerçekten evraklarda yazdığı gibi ilaçlama yapıp yapmadığını kontrol ediyor; analizler ise hastalık çoktan buradayken yılda kırktan günde sekize fırladı. İşlem sayısı etki kanıtı değildir. Faaliyet kanıtıdır.

Denetim işlediğinde, dışarıdan geldi

Bu haftanın en inandırıcı denetimini bizim kurumlarımızdan hiçbiri yapmadı. Bulgar laboratuvarı 11,6 ton Makedon biberinde sınırın üzerinde formetanat buldu - 2023'ten bu yana üçüncü Avrupa bildirimi. Yetkililerden hiçbirinin açmadığı soru, sevkiyatın imhasını kimin ödeyeceği değil: ihraç edilmeyen aynı hasada ne oldu?

Aynı hafta Tabanovce'de 33.722 cezanın hiç tahsil edilmediği ortaya çıktı; çünkü yabancı plaka sistemden bir çıkış yoluydu. O çıkış kapandığında ilk yakalamayı devriye değil, plaka okuyan bir kamera yaptı. Mekanizma çalışıyor. Sadece bizim değildi - ne laboratuvar, ne de birkaç gün öncesine kadar kontrol etme alışkanlığı.

Hazırlanmış, yapılmış demek değil

Üsküp Belediyesi her sağanakta su basan üç noktayı haritalandırdı ve teknik çözümler hazırladı. Hazırladı - uygulamadı. Bu iki fiil arasındaki mesafe, haftanın bütün hikâyesi.

Aynı kalıp her yerde. 37 numaralı hat yeni güzergâhla döndü, ama dört sefer ve gün ortasında altı saatlik boşlukla - mahalle için değil, lise öğrencileri için bir tarife. Üniversite için e-başvuru var ve elektronik dolduruluyor, ardından öğrenci kırk derecede onu elden teslim etmeye gidiyor. Her birinde bitmemiş bir iş için bitmiş bir belge duruyor.

Takvimi hâlâ ateş belirliyor

Bu hafta Ordu bu yaz ilk kez önleyici olarak konuşlandı - ancak bu, yirmi dört saatte otuz yedi yangın bildirildikten ve Çanişte yakınında ateş dört kola ayrıldıktan sonra geldi. Sezonun üçüncü ayında gelen önlem, adı daha güzel olsa da hâlâ tepkidir.

En net tabloyu komşu belediyelerin yangınlarını onlardan tek bir denar almadan söndüren Kumanova verdi. Ekipler çıkıyor, iş bitiyor, fatura ilk yola çıkanda kalıyor. Bu bir sistem değil - sistemin yerini tutan bir iyi niyet.

Dosya var. Sorumlunun adı yok

Beş yıl, üç savcı ve tek bir iddianame olmadan, modüler hastaneler dosyası yeterli delil bulunmadığı için kapatıldı. Kapatılan dosya beraat değildir, ama Kalkandelen'deki on dört aile için fark tamamen teorik.

Aynı hafta öğrendik ki milletvekilleri için yapılan otoparka 1,6 milyon euroluk granit döşeniyor; hem de bir şirketin kamu ihalesinde 333.000 euroya aldığı, sonra kanunun inşaatını durdurduğu arazide. Tazminattan hiçbir açıklamada söz edilmiyor. Ve Veles'te 82 yaşındaki bir adam, eşini yıllarca dövdüğü için gözaltına alındı - sistem tepki verdi, ama en son o verdi.

Bütün bu hikâyeleri birbirine bağlayan şey tembellik değil. İş vardı, hem de bolca. Sorun şu ki her yerde ölçülen kurumun kendi hareketiydi - kaç kez ilaçlandı, kaç çözüm hazırlandı, kaç soruşturma açıldı - oysa tek anlamlı rakam, hastaların, su basanların ve hâlâ kararsız bekleyen ailelerin sayısı, ters yönde ilerliyordu. Ortalama maaş 48.381 denara düştü; kimsenin yüksek sesle saymadığı bir rakam daha. Ölçüm, sonucun yerine geçti - ve tam da doğrulanabilir olduğu için rahat bir yerine geçiş. Sonuç ise doğrulanabilir değil.