Qendrim Kala, İsviçre'de Urdorf Belediyesi'nde çalışıyor. Orada aynı zamanda gönüllü itfaiyeci. Struga'daki Bölgesel İtfaiye Birimi'ne 41 takım profesyonel, yangına dayanıklı koruyucu ekipman bağışladı. Bir takım değil, beş değil - kırk bir.

Bunu bir kez daha okuyun ve ne anlama geldiğini kendinize sorun. Struga'daki itfaiyecilerin şimdiye kadar, İsviçre'den birinin değiştirilmesi gerektiğine hükmettiği ekipmanla çalıştığı anlamına geliyor. Başka bir ülkede yaşayıp kazanan bir adamın, bir hayatı korumanın kaça mal olduğunu hesapladığı, bedelini ödediği ve doğduğu şehre gönderdiği anlamına geliyor.

Struga Belediye Başkanı Mendi Qira, teşekkürlerini iletti ve bu tür örneklerin yurt dışında yaşayan insanlarla doğdukları bölge arasındaki güçlü bağın kanıtı olduğunu belirtti. Bu doğru ve güzel söylenmiş. Ama teşekkür bir bütçe kalemi değildir.

Havada asılı kalan soru basit: Struga'daki Bölgesel İtfaiye Birimi'nin koruyucu ekipman için yıllık bütçesi ne kadar? Yanıt yeterliyse, neden İsviçre'den 41 takım gerekti? Yanıt yetersizse, neden?

Bu yaz Makedonya'nın itfaiyecileri ülke genelinde günde yirmi kez yangına çıkıyor, ateş olmadan bile dayanma sınırındaki sıcaklarda. Yangına dayanıklı her ekipman takımı, bir insanla bir yanık arasında duruyor.

Qendrim Kala Urdorf'taki vardiyasını bitirdi, sonra Üsküp'te bir başkasının borçlu olduğu işi de bitirdi. Bu bir insanlık hikâyesi değil. Bu, bir başkasının doldurduğu bir boşluğun hikâyesi.