Qendrim Kala punon në Komunën e Urdorfit në Zvicër. Atje është edhe zjarrfikës vullnetar. Dhuroi 41 komplete pajisjesh profesionale mbrojtëse rezistente ndaj zjarrit për Njësinë Territoriale Kundër Zjarrit në Strugë. Jo një komplet, jo pesë - dyzet e një.

Lexojeni këtë edhe një herë dhe pyeteni veten se çfarë do të thotë. Do të thotë se zjarrfikësit në Strugë deri tani kanë punuar me pajisje për të cilat dikush nga Zvicra vlerësoi se duhen zëvendësuar. Do të thotë se një njeri që jeton dhe fiton në një shtet tjetër ka llogaritur sa kushton mbrojtja e jetës, e ka paguar, dhe e ka dërguar në qytetin e lindjes.

Kryetari i Strugës, Mendi Qira, shprehu falënderim dhe porositi se shembuj të tillë janë dëshmi e lidhjes së fortë mes njerëzve që jetojnë jashtë vendit dhe vendlindjes. Kjo është e saktë dhe e thënë bukur. Por falënderimi nuk është zë buxhetor.

Pyetja që mbeti pezull është e thjeshtë: sa është buxheti vjetor për pajisje mbrojtëse i Njësisë Territoriale Kundër Zjarrit në Strugë? Nëse përgjigjja është i mjaftueshëm, pse u deshën 41 komplete nga Zvicra? Nëse përgjigjja është i pamjaftueshëm, pse?

Këtë verë zjarrfikësit maqedonas dalin nga njëzet herë në ditë në zjarre nëpër gjithë shtetin, në temperatura që edhe pa zjarr janë në kufirin e durueshmërisë. Çdo komplet pajisjeje rezistente ndaj zjarrit qëndron mes njeriut dhe djegies.

Qendrim Kala e mbaroi ndërrimin e vet në Urdorf, e pastaj mbaroi edhe punën që ia detyronte dikush tjetër në Shkup. Kjo nuk është histori për humanizëm. Kjo është histori për një zbrazëti që e mbushi dikush tjetër.