Tesla, bu yıl üç yeni ürünü - robotaksi Cybercab, Semi kamyonu ve enerji bataryası Megapack 3'ü - seri üretmeye başlayacağını üç kez vaat etti. Şimdi, sessizce, hissedarlara yazılan bir mektupta, o vaatler kayboldu. Üçünden hiçbiri 2026'da „yüksek hacimli üretime” ulaşmayacak.

Mektuptan, daha önce yine seri üretime girmesi öngörülen Optimus robotuyla ilgili cümle de çıktı. Nedeni mi? Bataryalar. Şirket, seri ölçekte herhangi bir şey üretebilmek için önce kendi batarya hücresi üretimini - özellikle 4680 modelini - artırması gerektiğini söylüyor.

„Bu, Tesla'da şimdiye dek yaptığımız üretilmesi en zor ürün olacak, çünkü robottaki her şey yeni”, diye itiraf etti CEO Elon Musk, telekonferansta Optimus için. Musk'ın bir şeyin zor olduğunu itiraf etmesi nadirdir - genellikle tarihler bir seçim mitingindeki vaatler gibi uçuşur. Bu kez, en azından, bir doz gerçekçilik var.

Bunun ardındaki rakamlar, kazandığından çok daha fazlasını harcayan bir firmayı gösteriyor. Gelirler yüzde 26 artışla 28,2 milyar dolara çıktı, ama net kâr yüzde 5 düşerek 1,1 milyara indi. İşletme giderleri yüzde 47 sıçrayarak 4,3 milyara çıktı ve serbest nakit akışı negatifti - önceki çeyreğin artı 1,44 milyarına karşılık eksi bir milyar dolar.

Paranın büyük kısmı yine eski, „sıkıcı” işten geliyor - elektrikli otomobil satışı. Tesla çeyrekte 480.000'den fazla araç teslim etti, geçen sonbahardan bu yana en iyi sonucu; ABD dışındaki birkaç pazarda - Güney Kore, Avustralya, Japonya, Tayvan, Portekiz, Slovenya, Litvanya ve diğerleri - rekor satışla. Otonom sürüş sistemine (FSD) abonelikler yüzde 56 sıçrayışla 1,48 milyona ulaştı.

Yani bir otomobil üreticisi olmaktan çıkıp bir yapay zekâ ve robotik firması olmak isteyen şirket - hâlâ tam da o otomobillerden geçiniyor. İşletme geliri yüzde 57 düşerek yalnızca 398 milyon dolara indi. Musk, tarihsel ortalamanın üç katı olan, 2026 için 25 milyar dolar sermaye harcaması açıkladı.

Bir yıl önce Tesla o çeyreği, bir otomobil üreticisinden „yapay zekâ, robotik ve ilgili hizmetlerde” lidere geçişte bir „dönüm noktası” olarak adlandırmıştı. Bir yıl sonra dönüm noktası hâlâ sürüyor, tarihler kayıyor ve hesap büyüyor. Hisse almayı ya da kapısının önünde bir Cybercab beklemeyi düşünen herkes için soru basit: bir şirket, bugünü eski modeller öderken geleceğe dair vaatlerle ne kadar süre yaşayabilir?