Detroit ile Windsor arasındaki Gordie Howe Köprüsü - ABD-Kanada sınırını aşan altı şeritli bir otoyol - hafta sonuna kadar açılıyor. ABD Başkanı Donald Trump'ın daha şubatta, Kanada geri adım atana kadar köprünün açılmasına izin vermeyeceğini söylemesi olmasaydı, makas ve kurdele eşliğinde rutin bir tören olurdu.

Kanada Başbakanı Mark Carney haberi Ottawa'da gazetecilere kısa ve gösterişsiz aktardı: „Harika haber. Köprü elbette hafta sonuna kadar açık olacak." Köprüyü iki ülke arasında „bir simge, ama aynı zamanda işbirliğinin somut bir kanıtı" olarak nitelendirdi - ve Trump ile perde arkasında olanlara dair soruları zarifçe geçiştirdi. Kazandığında açıklama yapmazsın.

Trump'ın tehdidi ne kadar yüksek sesliyse o kadar da gerçekleri çarpıtıyordu. Kanada'nın „hem Kanada hem de Amerika tarafına sahip olduğunu" ve projenin „Amerika'nın sömürülmesi" olduğunu öne sürerek Kanada'nın „o mülkün en az yarısını" devretmesini istedi. Gerçek: köprü, Kanada hükümeti ile ABD'nin Michigan eyaletinin ortak mülkü. Arka planda ilginç bir ayrıntı - yakındaki özel Ambassador Köprüsü'nün sahibi Moroun ailesi, yeni köprüye haksız rekabet diye yıllarca, davalar dahil, karşı çıktı. Özel bir tekel ve cumhurbaşkanlığı söylemi aynı yöne çekince, „kim kazanıyor" sorusu kendi kendine yanıtlanır.

Projenin rakamları: 2012'de sözleşmesi yapıldı, 2018'den itibaren inşa edildi, yaklaşık 6,4 milyar dolar, yedi yıllık emek. Adını, yıllarca tam da Detroit'te oynayan efsanevi Kanadalı hokey oyuncusu Gordie Howe'dan alıyor. Hikâyenin ironisi: 2017'de bizzat Trump, dönemin Başbakanı Trudeau ile, daha sonra „sömürü" ilan edeceği aynı köprünün „hızla tamamlanması" umuduyla ortak bir bildiri imzaladı.

Tüm bu olay daha geniş bir tablonun parçası: gümrük vergileri, karşı önlemler, Kanada'nın „51. ABD eyaleti" olduğuna dair söylemler ve yeni bir ticaret anlaşması müzakereleri. Carney bu arada „büyük" güçlere karşı „orta güçler" koalisyonuna çağırıyor. Köprü ise - tedarik zincirlerini kolaylaştırmak ve trafiği azaltmak için inşa edildi - sonunda çalışacak. Bazen beton, siyasetten daha inatçıdır. Ve bu, belki de tüm hikâyenin en cesaret verici haberi.