Alman şansölyesi Friedrich Merz, İran'ın müzakere taktikleriyle ABD'yi "küçük düşürdüğünü" söylediğinde, Donald Trump diplomatik bir notayla yanıt vermedi. Truth Social'da bir gönderiyle yanıt verdi. Ve yeni bıçağını bilemiş bir adamın enerjisiyle.

"Alman Şansölyesi, tam etkisizlik gösterdiği Rusya-Ukrayna savaşını bitirmeye ve özellikle göç ve enerji konusunda kendi yıkık devletini onarmaya daha çok odaklanmalı, İran'ın nükleer tehdidine karşı mücadeleye karışmak yerine", diye yazdı Trump.

Bu cümleler tesadüfi değil. Her biri keskin bir uca sahip. Birincisi - Ukrayna'da "tam etkisizlik", oysa Almanya ABD'den sonra Kiev için en büyük Avrupalı bağışçıdır. İkincisi - "yıkık devlet", Amerikan siyasi dilinde NATO müttefiki için nadiren kullanılan terminoloji. Üçüncüsü - Berlin'in siyasi olarak savunmasız olduğu iki alan olan göç ve enerjiye saldırı.

Merz tedbirli yanıt verdi. ABD-Almanya ittifakının önemli olduğunu, NATO birliğinin öncelik olduğunu ve Berlin'in "güvenilir Amerikan ortağı" olarak kaldığını vurguladı. Diğer bir deyişle: kelimeleri yuttu.

Transatlantik kriz Merz ile başlamadı. Trump'ın ikinci yönetiminin ilk aylarında başladı. Almanya'nın özgül bir hatası var - Biden ile konuştuğu aynı diplomatik tonla konuşmaya çalıştı. O ton artık Washington'da çalışmıyor.

Balkanlarda bunu bir tazelenme olarak görüyoruz. Çok uzun bir süre Berlin Avrupa'nın tonuydu. Politikacılarımız Şansölyelik'teki toplantılara sınava gider gibi koşuyordu. Şimdi Trump, Almanya üzerinde bir basamak alırken AB üzerinde de bir basamak alıyor. Ve Üsküp ile Belgrad için soru aynı: kime başvuracağız - artık karar vermeyen Berlin'e mi, yoksa artık dinlemeyen Washington'a mı?