Donald Trump Pekin'e ulaştı ve sahne medyanın öngördüğü gibi tam olarak şuydu: gösteriş, kırmızı halılar, ağır çeken fotoğrafçılar ve her birinin tam olarak belirli bir izleyici kitlesine hitap ettiği iki liderden gelen ifadelerin atışı.

Zirve - ikinci dönemdeki ilk resmi Trump-Şi - her şeye ve hiçbir şeye değindi: ticaret ilişkileri, ekonomik işbirliği, İran ve son olarak - Tayvan. Başka bir deyişle, masada her olası jeopolitik konu vardı, hiçbir sürpriz sonuç olmadan. Bunun başlangıç olduğu, final olmadığı bekleniyor.

„Yapıcı stratejik istikrar, her şeyden önce işbirliği ile damgalanmış pozitif istikrar, düzenli rekabetle iyi niyetli istikrar, yönetilebilir farklılıklarla normal istikrar ve öngörülebilir barışla kalıcı istikrar olmalıdır", dedi Şi Cinping. Çin diplomatik söylem standartlarına göre bile, bu cümle sıfat sayısı açısından iddialıdır.

Trump çok daha kısaydı: „Seninle olmak benim için bir onur. Arkadaşın olmak benim için bir onur. Çin ve ABD arasındaki ilişkiler her zamankinden daha iyi olacak." Bu, en saf haliyle „Trumpizm" - somutluğun olmadığı üstün ifadeler.

Ancak somutluk bir hamlede ortaya çıktı - Çin Amerikan sığır eti işleyicileri için ihracat lisanslarını yeniden açtı. Kağıt üzerinde küçük ama sembolik: bu, Trump'ın ilk döneminde „ticaret savaşı"nın ilk adımlarından biriydi ve şimdi „iyi niyet jesti" olarak yeniden giydiriliyor. Trump'ı seçen Orta Batı çiftçileri bunu görecek.

Tayvan ana çözülmemiş konu olarak kaldı. „Tayvan Çin-ABD ilişkilerindeki en önemli mesele", dedi Şi. „Eğer doğru ele alınırsa, ikili ilişkiler genel istikrarı koruyabilir. Aksi halde, iki ülke çatışmalarla, hatta çarpışmalarla karşılaşabilir." Bu, kameralar önünde söylenmiş, nüanssız bir kırmızı çizgidir.

Balkanlar için - ve tüm Avrupa için - önemli olan söylenenler değil, zamanlamadır. Zirveyle eş zamanlı olarak Rusya, Kiev üzerine en büyük füze saldırılarından birini gerçekleştirdi. Zelenski eylemi ziyaretle açıkça ilişkilendirdi: Moskova başarılı bir Trump-Şi istemiyor çünkü bu Rusya'nın „jeopolitik faktör" olarak ağırlığını azaltabilir. Çin iki tarafta da oynuyor. ABD bunu bölmeye çalışıyor.

Sonunda, tüm bu tür zirveleri sonlandıran tek soru: Ne ters gidebilir? Tayvan. Ekonomik kriz. Teknolojik ayrılma. Her şey olabilir. İki lider de bilir - ancak hiçbirinin bunu kamuoyuna açıkça söyleme ilgisi yok.