Minyatür nükleer reaktörler geliştiren bir girişim, tek bir turda bir milyar dolar topladı. Çalışan ve elektrik satan bir reaktör için değil - onları daha üretecek olan bir fabrika için. Söz konusu şirket Valar Atomics; turu Sequoia yönetiyor ve ortağı Shaun Maguire şirketin yönetim kuruluna girdi.

Sermayenin yanı sıra şirket, Erebor ve birkaç bankadan 200 milyon dolarlık kredi limiti de sağladı. Değerlemeyi resmen açıklamadılar, ancak Bloomberg'in yazdığına göre 6 milyar dolar söz konusu. Karşılaştırma için: bu, ürünü hâlâ seri üretilmeyen bir firma.

İnşa ettikleri şeye küçük modüler reaktörler deniyor - fikir, santralin yıllarca yerinde inşa edilmesi yerine, herhangi bir ürün gibi fabrikada monte edilmesi. İşe yararsa, klasik bir nükleer santralden daha ucuz ve daha hızlı bir şey elde ediliyor. İşe yaramazsa, çok pahalı bir parça deposu elde ediliyor.

Şimdiye kadar ellerinde bir sunumdan biraz fazlası var. Haziranda, dediklerine göre Ward 250 reaktörleri Blackwell çipli bir Nvidia sistemini besledi ve aynı şirketle susuz çalışan 30 megavatlık bir yapay zekâ tesisi kurmak için anlaştılar. Bu somut bir sonuç, bir slayt değil.

Kurucu ve genel müdür Isaiah Taylor temposunu rakamlarla açıkladı: „NOVA çekirdeğinin tamamlanması iki yıl aldı. Ward 250'nin kritik hale gelmesi yedi ay aldı. İnşa edilen her reaktörle birlikte, Valar yılda düzinelerce, sonra yüzlerce, sonra binlerce reaktör üretene kadar bu süre kısalacak.”

Yılda binlerce reaktör. Bu, iki kez okunmayı hak eden bir cümle. Ve yatırımcıların ödediği tam olarak bu - geride kalan yedi ay için değil, bir dahakine daha hızlı olacağını vaat eden eğri için.

Valar bu yarışta yalnız değil. Antares kısa süre önce 470 milyon dolar topladı, X-energy ise halka arzla bir milyar çekti. Valar'ın turuna Point72, Valor Equity Partners, Atreides Management, Riot Ventures ve birkaç fon daha katıldı.

Nükleer enerjiye giden para birdenbire her yerde ve bu tesadüf değil - yapay zekâ veri merkezleri, mevcut şebekelerin kaldıramayacağı bir hızda elektrik tüketiyor, dolayısıyla birinin bunu üretmesi gerekiyor. Açıklamalarda nadiren sorulan soru şu: bütün bu milyarlardan sonunda birkaç prototip ve izinler için çok uzun bir kuyruk çıkarsa, riski kim taşıyacak?