Arazinin dik ve erozyona yatkın olduğu Vodno yamaçlarında, Merkez belediyesi Barutana mevkisi için yeni bir ayrıntılı imar planı (DUP) hazırlıyor - bu planda onlarca büyük yapının inşası öngörülüyor. Ve tam da burada, eski soruyu yeniden açan bir anlaşmazlık başlıyor: Üsküp uzmanlara göre mi, yoksa çıkarlara göre mi inşa ediliyor?

„Merkez İçin Şans“ girişimi alarm veriyor. Ona göre, planlanan bölge belediyenin Enerji ve İklim Planı'nda zaten erozyona yatkın olarak işaretlenmiş, orada nitelikli ormanların dikilmesi - konut binalarının yükseltilmemesi - önerilmiş. Daha da tartışmalı olan: projenin kendi programı, erozyon korumasının „zorunlu bir koruma önlemi“ olduğunu belirtiyor, ama eleştirmenlere göre plan erozyon korumasına ilişkin hiçbir önlem içermiyor, olası yangınlara ve sellere karşı da.

Uyarılar havadan alınmış değil. Vodno yamaçlarında zaten heyelanlar yaşandı - bunların arasında bir çocuk kliniği ve bir otelin yakınında olanlar da var. „Neden uzman görüşleri görmezden geliniyor?“, diye soruyor girişimden yetkililer, Vodno mahallelerinde somut göçük vakaları olduğunu hatırlatarak; buna rağmen dik dağlık arazide onlarca büyük yapı öngörülüyor.

Bu birkaç binayla ilgili bir hikâye değil - şehrin nasıl göründüğüne kimin karar verdiği ve kimin çıkarlarının daha ağır bastığıyla ilgili bir hikâye. Bir mühendislik belgesi „orman dikin“, bir imar planı „bina yapın“ dediğinde, biri hangi görüşe kulak vereceğini bilinçli olarak seçti. Her Üsküplünün sorması gereken soru basit: altında yaşayacaklar için yalnızca yeni tehlikeler - heyelan, sel, ateş - açıyorlarsa, „yeni fırsatlar“ ne kadar değer taşır?