Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić, bir Amerikan muhafazakâr portalına verdiği röportajda, Donald Trump'ın son onlarca yılda Sırbistan'daki en popüler Amerikalı siyasetçi olduğunu öne sürdü. Vučić'e göre, net bir tutumu olan Sırpların tam yüzde 75'i Trump'ı destekledi - „bu, Amerika Birleşik Devletleri'nin kendisinde bile böyle değildi", dedi.

Vučić'in kitleyi okumayı bildiği yeni bir şey değil. Röportaj Trump'ın kendisine ulaştı; o da bunu milyonlarca takipçisinin önünde kendi ağında paylaştı. Bir Balkan lideri için Amerikan başkanı tarafından fark edilmek, herhangi bir iç seçim zaferinden daha değerli bir siyasi sermaye.

Vučić, bu sözde popülerliğin nedenlerini de sıraladı: Clinton dönemi ve NATO bombardımanından sonra ABD ile farklı ilişkiler arzusu, „Hristiyan değerlerine" verilen önem ve Trump'ın Rusya ile Ukrayna arasında barış çabaları. Hatta Trump'ı Belgrad'a davet etti; „en az 100.000 kişinin onu karşılamaya geleceğini" öne sürdü - ziyarete gelen son Amerikan başkanının Richard Nixon olmasının ardından.

Burada durmakta fayda var. „Yüzde 75" ve „100.000 kişi" gibi rakamlar, tam da Amerikan kitlesine yönelik bir röportajda bir siyasetçi tarafından dile getirildi - ölçülmediler, ilan edildiler. Bir lider aynı anda Avrupalılara Trump'ı „anlamadıklarını" söylerken Washington'a iltifatlar gönderiyorsa, bu analiz değil, konumlanmadır.

Balkanlı bir okur için tablo tanıdık: aynı yüz, iki kitle, iki mesaj. Soru, Vučić'in gerçekten iyi satranç oynayıp oynamadığı değil (röportajda gazeteciyi yendi), aynı anda birden çok tahtada ne kadar ustalıkla oynadığı - ve başlarımızın üstünde oynanan partinin bedelini sonunda kimin ödediği.