Bir günde on sekiz yangın. Yirmi dört saatte yirmi. Bu rakam Kriz Yönetim Merkezi'nden, sosyal medyadaki alarmcı bir paylaşımdan değil. Makedonski Brod'da Greşnica yakınında yanıyor, Strumica'da Novo ile Staro Konjarevo arasında yanıyor, Delçevo'daki çöplükte de yandı, Gostivar bölgesinde Padalişta yakınında, Struga bölgesinde Dolna Belica yakınında, Krivogaştani'de Blato ve Vrbjani yakınında.

Bu listeyi bir kez daha okuyun. Bu bir yangın listesi değil - bu ülkenin haritası. Struga'dan Strumica'ya, Delçevo'dan Prilep'e, günlük raporda görünmeyen neredeyse hiçbir bölge yok. Karpoş, Petrovets, Butel, Manastır, Bogdantsi, Kavadartsi, Negotino, Vinitsa, Zrnovtsi, Lipkovo, Kratovo, Rankovtse, Jelino, Tearce.

Aslında ne yanıyor

Söndürülen yangınların büyük kısmı alçak bitki örtüsünü, anızları, vahşi çöplükleri, çalılıkları ve çöplük alanlarını sardı. Bu, yıldırımla başlayan bir orman yangını değil. Anız kendi kendine tutuşmaz. Vahşi çöplük güzelliğinden kendiliğinden alev almaz. Bu yangınların bir başlangıcı var, ve o başlangıç çoğunlukla temizlemektense yakmanın daha hızlı olduğuna karar vermiş, elinde kibrit olan bir insan.

Kriz Yönetim Merkezi vatandaşlara açık alanda ateş yakmama çağrısı yapıyor. Çağrı doğru ve işe yaramaz - aynı çağrı her yaz tekrarlanıyor, aynı sonuçla. Bir davranış ülke genelinde günde yirmi kez tekrarlanıyorsa, bu artık bilgilendirme meselesi değildir. Bu, kimsenin görmediği cezaların meselesidir.

Geçen yıl anız yakmaktan kim cezalandırıldı? Kaç kabahat işlemi tahsil edilmiş cezayla sonuçlandı? Bu rakamlar günlük raporun parçası değil, oysa devletin yangınlarla gerçekten mücadele mi ettiğini yoksa yalnızca söndürdüğünü mü göstereceklerdi.

İtfaiyeciler ateş olmasa bile dayanılmaz sıcaklarda günde yirmi kez göreve çıkıyor. Onlar işlerini yapıyor. Soru, tutuşmadan önce birinin kendi işini yapıp yapmadığı.