Otuz yıldır daha çok meyve yememiz gerektiği söylendikten sonra soru sapkınca geliyor: abartıyor muyuz? Yaz beslenmesi üzerine konuşan bir diyetisyen, kendi muayenehanesinde eğilimin gerçekten insanların fazla meyve yemesi yönünde olduğunu söylüyor. Zararlı olduğu için değil, çoğu kişi sağlıklı olanın ölçüsü olmadığını düşündüğü için.

Beslenme uzmanı Paloma Quintana soruyu tersine çeviriyor ve işte orası ilginçleşiyor. Meyveyi suçlamaya başlamadan önce tabağın geri kalanına bakmalıyız, diyor. „Meyve bana ideal besin gibi görünüyor; en önemlisi taze, mevsiminde ve yakından olması”, diye açıklıyor. Anahtar elmaların sayısı değil, o elmaların neyi dışarı ittiği.

Meyve daha tatlı bir şeyin yerini alıyorsa kazançtır. Bir öğünün tamamının yerini alıyorsa kayıptır.

Kahvaltıdaki bisküviyi yoğurt ve meyveyle değiştirmek bir iyileşme. Öğle yemeğinden sonra pasta yerine meyve bir iyileşme. Ama öğle yemeği yerine meyve, o gün ne protein ne de sağlıklı yağ aldığınız anlamına gelir ve bu tamamen başka bir hikâye.

Hep gündeme gelen itiraz şeker. Meyve gerçekten doğal şeker içeriyor, ama bunlar tek başına gelmiyor. Lif, su, vitamin, mineral ve antioksidanlarla birlikte geliyor; bu da vücudun onları emme biçimini tümüyle değiştiriyor. „Meyvenin mikro besin ve vitamin olarak verdiği, o şekerleri fazlasıyla aşıyor”, diyor Quintana - sağlıklı ve fiziksel olarak aktif insanlar söz konusu olduğunda.

Diyabeti ya da bozulmuş glukoz metabolizması olanlarda durum farklı. Orada doğal şeker de daha bireyselleştirilmiş bir kontrol gerektiriyor. Bu yasak anlamına gelmiyor - meyve sağlıklı kalıyor, ama miktar ve tür hastaya göre ve doktor önerisiyle ayarlanıyor.

Bütün sohbetin en kışkırtıcı kısmı, hepimizin ezbere bildiği o kural. Günde beş porsiyon meyve, genel bir öneri olarak Quintana'ya doğru görünmüyor. Birincisi, özgün öneri meyve ve sebzeyi birlikte kapsıyor, yalnızca meyveyi değil. İkincisi, birçok kişi bunu geri kalan her şeyi telafi etme izni gibi okuyor. „Günde beş porsiyon meyve, beslenmenin geri kalanını onarmaz”, diyor.

Bütün mesele de bu. Soru ne kadar meyve yediğimiz değil, yanında masada başka nelerin durduğu. Yanıt, her zamanki gibi, meyve tabağında saklı değil.