Градоначалникот на Битола Тони Коњановски објави видео разгледница од градот и со јасна порака: Битола сè повеќе го оправдува епитетот „велоград“. Велосипедските патеки на улиците „Васко Карангелевски” и „Партизанска” секојдневно ги користат граѓани од сите генерации, тврди тој, а тоа е потврда дека вложувањата во функционална инфраструктура даваат резултат.

„Уживајте во оваа видео разгледница од модерна Битола. Радува фактот што велосипедските патеки ги користат нашите сограѓани од сите возрасти”, напиша Коњановски на социјалните мрежи. „Средени, уредени и урбани површини е нашата визија за целиот град.”

За балканските стандарди, два булевара со функционални велосипедски патеки навистина е напредок. Сепак, разликата меѓу „велоград” во виенско-европска смисла и она што Битола го има денеска е значителна. Велоград значи мрежа – кога од било која точка во градот можеш да стигнеш до било која друга на велосипед. Две улици се почеток на мрежа, не комплетна мрежа.

Прашањето кое битолчаните би можеле да го постават е едноставно: што следно? Дали се планираат поврзувања со другите квартови? Дали ќе има безбедни паркинзи за велосипеди кај училиштата, болниците, општината? Дали ќе се споделат податоци за тоа колку велосипедисти користат тие патеки на ден, на недела? Без тие бројки, видео разгледницата е политички наратив, не урбана трансформација.

Истовремено, видео разгледницата има и реален ефект. Ако други градоначалници во Македонија видат дека вложувањето во велоинфраструктура е политички исплатливо, мали но конкретни промени во другите градови ќе бидат полесни за оправдување. Битола, така, може да биде модел не затоа што е „вистински велоград”, туку затоа што го отвори разговорот за тоа што еден град треба да биде. Сега треба само да се продолжи – и кварт по кварт, патека по патека, веројатно за 5 години епитетот ќе биде заработен.