Kryetari i Manastirit Toni Konjanovski publikoi një kartolinë video të qytetit me një mesazh të qartë: Manastiri gjithnjë e më shumë e fiton epitetin „velograd". Shtigjet e biçikletave në rrugët „Vasko Karangelevski" dhe „Partizanska" përdoren çdo ditë nga qytetarët e të gjitha brezave, pohon ai, dhe kjo është dëshmi se investimet në infrastrukturë funksionale japin rezultat.

„Shijoni këtë kartolinë video nga Manastiri modern. Më gëzon fakti që shtigjet e biçikletave i përdorin bashkëqytetarët tanë të të gjitha moshave", shkroi Konjanovski në rrjetet sociale. „Sipërfaqe të rregulluara, të organizuara dhe urbane është vizioni ynë për gjithë qytetin."

Sipas standardeve ballkanike, dy bulevardë me shtigje funksionale biçikletash është vërtet përparim. Sidoqoftë, dallimi midis „velograd" në kuptimin vienez-evropian dhe asaj çfarë ka Manastiri sot është i ndjeshëm. Velograd do të thotë rrjet - kur nga çdo pikë e qytetit mund të arrish në çdo pikë tjetër me biçikletë. Dy rrugë janë fillimi i një rrjeti, jo rrjet i plotë.

Pyetja që banorët e Manastirit do të mund të bënin është e thjeshtë: çfarë vjen më pas? A po planifikohen lidhje me lagjet e tjera? A do të ketë parkim të sigurt për biçikleta pranë shkollave, spitaleve, komunës? A do të ndahen të dhëna se sa biçiklistë i përdorin ato shtigje në ditë, në javë? Pa ato shifra, kartolina video është narrativë politike, jo transformim urban.

Njëkohësisht, kartolina video ka edhe një efekt real. Nëse kryetarët e tjerë në Maqedoni shohin se investimi në vela-infrastrukturë është politikisht i leverdishëm, ndryshime të vogla por konkrete në qytete të tjera do të jenë më të lehta për t'u justifikuar. Manastiri, kështu, mund të jetë model jo sepse është „velograd i vërtetë", por sepse hapi bisedën për atë çfarë duhet të jetë një qytet. Tani duhet vetëm të vazhdohet - dhe lagje pas lagjeje, shteg pas shtegu, ndoshta për 5 vjet epiteti do të jetë i fituar.