Црна Гора има 117 плажи на 293 километри брег, а до неа се стигнува со кола: пет дестинации што во септември чинат друго

Албанската ривиера, Црна Гора, Сардинија, Лион и Алгарве. Пет дестинации што во септември имаат исто време како во август, помалку луѓе и цени што одеднаш почнуваат да личат на нешто нормално. Две од нив се на неколку часа возење од Скопје.

Албанија: истото море, друга цена

Химара и Дхерми се јадрото – мали плажи стиснати меѓу планини, со вода низ која се гледа дното. Порто Палермо и Ксамил ја продолжуваат линијата надолу по крајбрежјето. Тоа е истото Јонско море што го гледаат и Грците од другата страна, само што нивниот дел го платил маркетингот, а албанскиот сè уште не.

Црна Гора: 117 плажи на 293 километри брег

Пет национални паркови на површина помала од Македонија. Маршрутата почнува во Котор, во ѕидините над најдраматичниот залив во Јадранот, продолжува низ Пераст – село од камен што стои директно на водата – и стигнува до средновековната тврдина на Будва. Свети Стефан е меѓу најфотографираните точки на цела Медитеранска обала.

Кој сака да излезе од брегот: излет со брод по Скадарското Езеро и националниот парк Ловќен, од чиј врв се гледа целиот залив одеднаш. За читател од Македонија ова е единствената дестинација од списокот до која се стигнува со кола, без аеродром и без чекање.

Сардинија: водата над 20 степени во септември

Во Алгеро морето во септември сè уште е над дваесет степени, што значи дека капењето не е акт на храброст. Најдоброто се гледа само од брод – излетите низ Заливот на Орозеи стигнуваат до Кала Голориче и Кала Мариолу, кои по копно практично не се достапни. Кај Капо Кача се Нептуновите пештери, а архипелагот Ла Мадалена е сопствена приказна. Од југ, Каљари е база за Кија, Виласимиус и Коста Реи.

Лион и Алгарве: две различни логики

Лион не е море. Тоа е град со авионски и железнички врски, стар центар под заштита на УНЕСКО, ренесансни улици во кои се влегува пеш, и традиција на јадење што има свое име – бушоните, малите ресторани каде менито не се менува со сезоните. Катедралата Сен Жан-Батист, базиликата Нотр Дам де Фурвиер со поглед на целиот град, римски театри и пазарот Ле Ал де Лион Пол Бокиз.

Алгарве работи спротивно: Тавира како база, долги песочни плажи, мали острови и мочуришта. Природниот парк Риа Формоза е лагуна со канали и солени полиња во кои птиците се главната претстава. Кацела Веља е збир бели куќи над самата лагуна – место што на фотографија изгледа измислено, а не е.

Сите пет го делат истото: во септември нудат речиси исто време како во август, а сметката е друга приказна. Прашањето е зошто одморот кај нас сè уште значи првите две недели од август, кога сите други се на истото место.