Свадба со 400 гости и фустан со 400 часови рачна работа: кога свадбената империја се венчава

Кога ќерката на основачот на најголемата шпанска свадбена куќа се венчава, свадбата не е само семеен настан – таа е и излог. Габриела Палачи, ќерка на Алберто Палачи, основачот на Pronovias, деновиве ја одбележа десеттата годишнина од бракот со турскиот бизнисмен Едиз Елхадеф. Нивното венчавање во јули 2016 година собра околу 400 гости од целиот свет на семејниот имот во Пуигсерда, во Жирона, со тема „маѓепсана шума”.

Pronovias, се разбира, беше во центарот. Креативниот директор Ерве Моро дизајнираше два ексклузивни фустани. Главниот беше од беж свилен шифон и тил, со сложен вез од свила и златни конци во комбинација со бели кристали – птици, вилински коњчиња, пчели и пеперутки меѓу гранки, инспирирани од јапонски отпечатоци. Кројот беше со силуета-молив, деликатно набирање, бустие-деколте и романтични спуштени ракави, со шлеп од два метри и извезена наметка-превез од три метри.

За тој еден фустан, шест шивачки во ателјето потрошиле околу 400 часови рачна работа. Тоа е бројка вредна за застанување: некому четиристотини часови се два месеци работа, некому – еден свадбен фустан што ќе го носи еден предвечер. Вториот фустан, откриен при сечењето на тортата, беше со пастелни вез-цветови во лаванда, сино и розово на голиот тил, со сензуален отворен грб и шлеп од метар и половина.

Прославите пред свадбата беа поделени по мерка: официјална вечера во хотел за постарите гости и фламенко-забава во пристаништето на Барселона за помладите. Церемонијата се одржа под пергола украсена со цвеќе, со поглед кон долината, а младоженецот носеше смокинг во темносина боја. Невестата пристигна на инструментална музика, придружена од татко ѝ.

Шаторот за приемот беше направен да личи на стаклена градина, а забавата ја водеше кабаре-трупата El Lío, режирана од семеен пријател. Сè беше премислено, скапо и совршено – каков што и треба да биде излогот на една свадбена империја. Но зад раскошот стои и нешто поедноставно: една врска што издржа десет години, што на крајот е поважно од секој вез со златен конец.