Куманово се обидува да го реши еден од најтврдоглавите проблеми на секој град – ѓубрето на улица – со полуподземни контејнери поставени на повеќе локации низ градот. Општината ова го претставува како дел од поширока зелена стратегија.

Идејата е едноставна и логична: еден ваков контејнер собира толку отпад колку шест обични. Се поставуваат вкупно петнаесет, на локации како кај училиштето „Перо Наков”, противпожарната единица, поранешниот ЗИК и пазарот. Поголемиот капацитет значи и поретко празнење, помалку камиони низ улиците и – барем на хартија – почисти и поуредни простори.

Придобивките не се само естетски. Затворениот, покриен отпад не станува мета за животни или за оние што ровараат низ ѓубрето и го расфрлаат по улица. Помалку движење на комунални возила значи и помалку метеж во градот. Сето тоа звучи разумно – и токму затоа треба да се праша зошто толку доцна.

Зелената стратегија е убава фраза, но се мери во ситници: дали контејнерите ќе се одржуваат, дали ќе се празнат навреме, дали граѓаните ќе ги користат како што треба. Куманово прави чекор во вистинска насока. Прашањето, како и секогаш, е дали по панделката ќе следи и дисциплина – или новите контејнери за неколку месеци ќе изгледаат како старите.