Петер Маѓар нема да биде тој што прв ќе го подигне телефонот за да го повика Трамп. Но ако Вашингтон се јави – ќе одговори. Ова е класичен балкански (и централноевропски) маневар: не понижувај се, но остави ја вратата отворена. На Балканот го викаме „да не молиш, ама и да не одбиваш”.

За Русија, Маѓар е директен на начин кој ретко се слуша во европската политика. Признава дека Унгарија има енергетски интереси поврзани со Москва, но во истиот здив вели дека Русија е безбедносен ризик за Европа. „Ги познаваме Русите – не луѓето или културата, туку рускиот мечок”, рече тој. Оваа метафора кажува повеќе од сто дипломатски соопштенија.

На темата ЕУ, Маѓар е уште поинтересен. Отфрла идејата за „Обединети Европски Држави” и се залага за Европа на суверени нации. Ова звучи познато – истиот аргумент го слушаме од Вишеградската група со години. Разликата е што сега доаѓа од човекот кој го замени Орбан, што значи дека ова не е лична политика, туку национален став.

За миграцијата, критиката кон Брисел е остра. И ова е тема каде Балканот има право да се чувствува солидарен – ние сме транзитната рута, ние ги чувствуваме последиците, а одлуките се носат во Брисел и Берлин.

Маѓар предложи и собир по повод годишнината од Унгарската револуција од 1956 година. Симболиката е јасна – мала нација која се спротивставува на империја. Прашањето е дали Маѓар навистина е спремен да биде тој револуционер или само ја користи историјата за домашни поени.