Пет илјади на улиците на Љубљана додека Израел ја отвора амбасадата: за една година Словенија се сврте за 180 степени

Околу пет илјади луѓе излегоа на улиците на Љубљана токму на денот кога Израел го отвори своето прво амбасадорско претставништво во Словенија. Слоганот на протестот беше директен: „Не на геноцидната амбасада.“ Во исто време, во зградата, израелскиот шеф на дипломатијата Гидеон Саар се ракуваше со словенечкиот министер Тоне Кајзер.

Кајзер по средбата рече дека е време, „по долг период“, односите на двете држави да се зајакнат и соработката да се префрли во „повисока брзина“. Надвор, толпата ја критикуваше и израелската политика и потегот на сопствената влада.

Она што ја прави оваа сцена посилна од обичен протест е колку кратко траел пресвртот. Претходната словенечка влада ја призна Палестина, ги осуди израелските дејствија во Појасот Газа и во нелегалните населби и забрани трговија со оружје со таа држава. Од јуни на власт е Словенечката демократска странка на Јанез Јанша, а веќе во септември се отвора амбасада и се зборува за повисока брзина. Опозицијата денес обвини дека новата влада води „израелска надворешна политика“.

Кои беа на плоштадот

На собирот присуствуваа и поранешниот претседател Милан Кучан и поранешната министерка за правда Андреја Катич. Кога поранешен шеф на држава застанува во редот на демонстрантите против потег на актуелната влада, тоа веќе не е граѓански протест – тоа е отворен расцеп во политичкиот врв на земјата.

Движењето за правата на Палестинците уште пред две недели ѝ упати јавен апел на владата против отворањето на амбасадата, со потписи од 41 организација и над 300 поединци. Апелот не помогна. Церемонијата се одржа по распоред.

Она што Словенија го покажува е колку тенка е линијата меѓу „државен став“ и „став на актуелната влада“ во мали земји. За една година истата држава прво призна Палестина, а потоа отвори израелска амбасада – без ниту еден настан во светот кој сам по себе го налага пресвртот. Се смени владата, се смени надворешната политика. Дали кај нас нешто би било поинаку?