Има држави што се поголеми од некои градови, и држави што се помали од некои села. Сан Марино спаѓа во втората категорија – трета најмала земја на светот, заглавена среде Италија, но со титула што никој друг не ја има: најстарата постојна република на планетата, независна уште од 301 година.

Со површина од само 61 квадратен километар, целата држава може да се обиколи за еден ден – но тоа што го нуди останува долго во сеќавањето. Над сè доминираат трите кули, Гваита, Честа и Монтале, кренати на трите врвови на планината Титано, изградени меѓу 11 и 13 век. Патеката меѓу првите две, наречена „Патот на вештерките“, води низ карпеста шума и е токму онаа сцена што секој ја фотографира.

Историското јадро е средновековен лавиринт од камени улички. Тука се црквата Свети Франциско, најстарата во земјата, плоштадот на Слободата со неоготичката Палата на власта во која заседава парламентот, и статуа на Слободата што е поставена речиси една деценија пред онаа во Њујорк. До соседното гратче Борго Маџоре се стигнува со жичница што тргнува на секои 15 минути.

А Сан Марино не е само камен и поглед. Локалните парфеми се прават од лаванда, нане и рузмарин од регионот, националниот десерт е торта на трите планини со слоеви вафли и лешник-чоколаден крем, а виното Бругнето и москатото се пијат таму каде што се произведуваат. За балканскиот патник што бара нешто различно од вообичаените метрополи, оваа џебна држава нуди најмногу историја по квадратен метар во цела Европа.