Skip to content

Швајцарски физичари решија стар проблем: прв пат докажано совршена случајност – и тоа ни ги штити лозинките

1 мин. читање
Сподели
Швајцарски физичари решија стар проблем: прв пат докажано совршена случајност – и тоа ни ги штити лозинките

Звучи како филозофска загатка, но е еден од најголемите технички проблеми во физиката: како да докажеш дека нешто е навистина случајно? Коцка може да има несовршености, компјутерскиот генератор следи алгоритам, дури и фрлањето паричка зависи од сили што теоретски би можеле да се пресметаат. Сега физичари од швајцарскиот ЕТХ Цирих велат дека го решиле проблемот – со помош на еден од најчудните феномени во природата.

„Добиената низа нули и единици сега е навистина совршено случајна, и тоа можеме и да го потврдиме”, вели физичарот Ренато Ренер. Клучниот предизвик никогаш не бил да се создадат броеви што изгледаат случајно – туку да се докаже дека никој не можел да го предвиди исходот. А таа разлика, како што се испостави, вреди многу повеќе од академска гордост.

Зошто е тоа важно за обичниот корисник? Затоа што случајноста е темелот на модерната безбедност. Лозинките, кодовите за автентикација и клучевите за енкрипција се тешки за погодување токму затоа што се случајни. Кога тоа ќе откаже, последиците се реални: ранливоста на SSH-клиентот PuTTY во 2024, или грешката кај процесорите AMD Zen 5 во 2025, кога хардверот создаваше предвидливи „случајни” вредности – а лажно пријавуваше успех.

Решението на тимот лежи во квантната испреплетеност. Создале пар испреплетени квантни битови, ги раздвоиле на 30 метри и ги оладиле речиси до апсолутна нула. Мерењата на тие честички покажале корелации толку силни што не можат да се објаснат со никакви скриени правила или однапред програмирано однесување. За девет часа спровеле над милијарда такви тестови.

Најинтересно е тоа што го нарекуваат „засилување на случајноста” – намерно почнале со несовршена случајност и ја претвориле во таква за која може да се докаже дека е совршено непредвидлива. И системот не зависи од доверба во хардверот, туку од самото квантно однесување. Во свет каде сè повеќе ни велат „верувај ни на алатката”, идејата дека непредвидливоста може математички да се докаже, наместо само да се ветува, е освежувачки ретка – и многу повредна отколку што звучи на прв поглед.