Земјотрес со јачина од 3.5 степени по Рихтер беше почувствуван во Скопје на 23 мај, во 17:41. Епицентарот – 21 километри источно од градот, на длабочина од 5 километри. Според Сеизмолошката опсерваторија при ПМФ во Скопје, интензитетот беше на ниво IV на европската макросеизмичка скала.

За оние кои го почувствуваа, ова беше потсетник дека македонската земја никогаш не е целосно мирна. Скопскиот басен е сеизмички активен регион. Историски, градот веќе еднаш бил уништен од земјотрес во 1963-та година – 6.1 по Рихтер, повеќе од 1.000 загинати, цел град прекрстен.

3.5 не е сериозен земјотрес. Не се очекувани штети. Но 3.5 е сè уште доволен да предизвика реакција – чашите се движат на масата, лустерите се клатат, нервите се напнати. Особено во кварти каде зградите се градени во периодот пред 1980-тите без современи стандарди за земјотреси.

За граѓаните на Скопје ова е момент за стандардна реакција: проверка дали важат евакуациските процедури, дали имаат торба за итни случаи, дали знаат каде ќе одат во случај на сериозен земјотрес. Сите тие прашања се иритирачки кога ништо не се случува. Сè дури не се случи. И тогаш веќе е доцна да се одговори.

Институтот за земјотресно инженерство одамна предупредува за ризикот на зградите од 50-тите и 60-тите во централните делови на Скопје. Прашањето кое не се одговара во моментот: дали овие 3.5 степени се почеток на сериозен сеизмички период, или само нормален настан? Сеизмолозите немаат предвидувачки можности на ова ниво на прецизност. Тоа што го имаат – повторливост на анализи и систем за рана детекција. И тоа е она што во моментот ни е достапно. Останатото е статистика и претпазливост.