Белата куќа реши дека војната со Иран е завршена – но не врз основа на договор, потпис или мир. Туку врз основа на правен трик. Според администрацијата на Трамп, прекинот на огнот од 7 април и неговото подоцнежно продолжување го „паузираат” 60-дневниот рок од Законот за воени овластувања од 1973-та, што значи дека Конгресот не треба ништо да одобри. Според оваа интерпретација – војната се завршила сама.

Деталот е битен. Според Законот за воени овластувања, кога претседателот ќе започне воена операција без одобрение на Конгресот, има 60 дена за да добие овластување – или мора да повлече трупи. Војната против Иран започна на 28 февруари, што значи дека рокот веќе истекол. Но Пентагонот, преку секретарот за одбрана Пит Хегсет, тврди дека прекинот на огнот „го стопира часовникот”. Конгресот добива веќе извршен факт.

Високи извори од администрацијата велат дека „непријателствата што почнаа во сабота, 28 февруари, се завршени”. Според нив, по 7 април нема разменети плотани меѓу САД и Иран. Тоа е техничка вистина – со една деталца. Шалата на „завршена војна” е дека Хормузкиот теснец сѐ уште е блокиран од двете страни. Бродовите што пренесуваат нафта и гас за глобалната економија не поминуваат. Тоа не е мир. Тоа е пауза за дишење.

Постапката има јасна цел: да се избегне политичка криза во Конгресот. Демократите, и дел од републиканците, бараат гласање за официјално одобрение. Без него, Трамп би требало да повлече американски сили. Со него, можеби нема да добие мнозинство. Прогласување на „крај на војна” без потпис е средна решение – и тоа исклучиво за домашна употреба.

Балканот ова го гледа преку познат филтер. Кога владите тврдат дека нешто е „завршено” без формален документ, тоа е знак дека некој на врвот не сака да биде ставен пред гласачка машина. Кај нас тоа се вика „ситуацијата е стабилизирана”. Кај Американците – „непријателствата се завршени”. Терминологија се менува; политика за чување на сопствена кожа – не.

А ако Иран одлучи дека прекинот на огнот не важи и испрати една ракета? Хормузкиот теснец повторно станува тивка тема, па Трамп може да каже дека „новата” војна не е продолжение на старата. И часовникот на Законот за воени овластувања повторно стартува од нула. Тоа е најгорната верзија на „крајот на војната” – кога крајот не е крај, само резерва.