Во судењето за пожарот во кочанскиот „Пулс”, обвинителството презентираше материјални докази што го фрлаат уште потемното светло на она што се случи таа ноќ. Меѓу нив – капки врел сунѓер пронајдени и на јакната на пејачот Андреј Ѓорѓиевски. Истите капки беа пронајдени и на жртвите.

На рочиштето во вторник беа презентирани:

Изгорен ресивер за активирање на пиротехнички уред. Неискористени пиротехнички средства. Батерии. Црн ранец со опрема. Фотоалбум со 92 фотографии од местото на настанот – вклучувајќи го внатрешниот изглед, поставеноста на сцената, и решетките на прозорците. Три празни противпожарни апарати.

И вратите. „Двокрилни преградни врати од алуминиум, и една странична врата без брава, со заклучен катанец и метални прстени.” Тоа е цитат од обвинителството – не од викендашка медиумска драма.

Експертиза покажа дека согорувањето на сунѓерот произведувало врели капки. Тие се пронајдени и на дел од жртвите, и на облеката на пејачот Ѓорѓиевски. Растојанието меѓу сцената и таванот – околу 2,7 метри. Пиротехничките фонтани – со домет поголем од тоа растојание.

Што значи ова? Дека некој активирал пиротехника во простор каде што јасно се знаеше дека плафонот е премногу низок. Со сунѓер на ѕидовите. Со заклучени врати за евакуација. Со празни противпожарни апарати. Со ресивер за активирање што самиот изгоре во настанот.

Ова не е „несреќа”. Ова е низа на свесни одлуки – кои и денес ги бараат своите одговорни. Кој монтирал пиротехниката? Кој одобрил сунѓер за акустично облагане? Кој ги заклучил вратите? Кој одговара за празните апарати? Кој дозволил настан без противпожарна дозвола?

За семејствата на 62 жртви, секое ново рочиште е повторно отворање на раните. За македонското правосудство, секое ново рочиште е тест дали „случајот Пулс” ќе биде вистинско судење – или покажен процес со неколку очигледни виновници и многу заштитени луѓе позади нив.

Капките врел сунѓер на јакната на Ѓорѓиевски се не само физичка, туку и симболична трага. Тие сведочат за молчењето на сите оние кои знаеле дека објектот не е безбеден – и сепак свириле, продавале билети, и наплатувале влезници.

Прашањето не е само „кој запали”. Прашањето е „кој молчеше” – и дали тие ќе одговораат во истиот степен.