Уште една млада жена убиена во дома. Овој пат во Битола, населба Баир, на улица „5-та”, утрово околу 07:30 часот. Жртва: 31-годишна сопруга. Сторител: 34-годишниот сопруг, веднаш приведен од полицијата.

Од Секторот за внатрешни работи во Битола потврдија дека станува збор за фамилијарно насилство, со претходна расправа помеѓу брачните партнери. Подоцна се очекуваат повеќе детали од истрагата.

Само цифрите низ годините се сурово стабилни. Македонија просечно има 10-15 фемициди годишно. Тоа значи на секои 30 дена, една жена губи живот од раце на сопругот, поранешниот партнер, или роднина. Збунувачкото е дека секоја смрт е „поединечен случај”, а ниту еден случај не се решава со конкретен системски одговор.

Историјата на жртвата – дури не знаеме ниту нејзино име. Тоа е стандардот: сторителот добива поим, жртвата добива возраст. „31-годишна”. Чека правда. Можеби 12 години затвор. Можеби помалку, со признание и сослушување на „смалување на пресметливост поради алкохолизам” – класична формула.

А прашањето кое отворено би требало политичкиот систем да го носи: каде беа институциите пред оваа смрт? Колку пријави во жене за заштита беа поднесени од оваа жена? Колку места во Битола има за жртви на семејно насилство? Дали постои локална SOS линија која функционира 24/7?

Тоа се прашања без одговор. До утре, нова смрт во некој друг град. Сигурно. Институциите ќе осудат, министерот за труд ќе се огласи, политичарите ќе тагуваат. До следната.

Жртвата била родена 1995-та. Имала 31 година. Од денеска нема да има 32.