До мај 2026-та, Москва се соочува со кумулативни притисоци кои претходно не постоеја. Украинските дронски напади се интензивираа, уништувајќи воена инфраструктура и принудувајќи ја Русија да воведе масивни интернет блокади како контрамерка. Тие исклучувања – наредени од ФСБ – достигнаа 2000 настани месечно до крајот на 2025-та, ремети ги секојдневните животи на обичните Руси, посебно во Москва и Санкт Петербург.

Тоа е важно. До неодамна, војната во Украина за просечниот Русин беше „некаде далеку”. Дронските удари ги доведоа последиците директно до граѓаните – кои до тоа време беа во голема мера изолирани. Тоа сменува политичка математика во земјата.

Рејтингот на Путин падна од 80 на 71 процент помеѓу декември и април. Независни истражувања покажуваат дека 67 проценти од Русите сега се за преговори за мир. Економските проблеми ги дополнуваат тенките расположенија – првото намалување на руското БДП од 2023-та се случи во првото тримесечје на 2026-та, со прогнози за рецесија ревидирани надолу на раст од само 0,4 проценти.

Воените загуби се огромни – проценките се дека Русија изгубила 518.000 војници во жртви, исцрпувајќи го фондот на доброволци кои се подготвени да се борат. Украина за прв пат од почетокот на големиот напад има нето територијална придобивка – тоа не се случило ништо од април 2025-та. Сликата од воениот баланс веќе не е иста како што беше пред една година.

Парадата за Денот на победата во мај покажа невообичаена слабост. Аналитичарите сугерираат дека Путин признава дека воената победа е невозможна и можеби се менува кон преговори – иако скептицизмот за неговата искреност останува. Балканската публика ова го знае: лидерот не признава пораз, тој ги менува условите така што она што е пораз да изгледа како дипломатски успех. Ние тоа го направивме не еднаш.