Народната банка на Македонија ги објави податоците за април 2026-та – и сликата е сложена. Вкупните кредити во банкарскиот систем достигнаа 576 милијарди денари (9,36 милијарди евра), со месечен раст од 1 процент и годишен раст од 13,3 проценти. Корпоративниот сектор е најголемиот двигател на оваа кредитна експанзија, но и домаќинствата сериозно учествуваат.

Депозитите паднаа за 1,4 проценти на месечно ниво, но пораснаа за 9,3 проценти годишно, со вкупна сума од 656,87 милијарди денари (10,68 милијарди евра). Депозитите на домаќинствата – најголемиот компонент со 7,34 милијарди евра – покажале месечен раст од 1,6 проценти и годишен од 10,5 проценти, претежно преку денарска заштеда и орочени депозити.

Корпоративните депозити паднаа со 9,1 проценти во април, но останаа со 6 проценти годишен раст. Стамбените кредити бележат најсилен раст – 16,2 проценти на годишно ниво. Потрошувачките кредити пораснаа 11,2 проценти. Авто-кредитите – 4,9 проценти. Кредитните картички во минус – 4,6 проценти. Паричната маса М3 достигна 10,36 милијарди евра, со годишен раст од 9,4 проценти.

Сликата што се исцртува е една која многумина економисти ја очекуваат – луѓето заштедуваат, но истовремено земаат кредити за конкретни животни одлуки (стан, кола), додека ги намалуваат потрошувачките преку пластика. Тоа може да биде здраво однесување на индивидуално ниво, но на макроекономско го создава прашањето – дали растот на стамбените кредити навистина одразува раст на квалитетот на живот или само раст на стамбените цени кои принудуваат луѓето да се позајмат повеќе?

За балканската публика, бројки од 13,3 проценти годишен раст на кредитите се впечатливи. Тоа е цифра што во развиените економии би била алармант за прегревање. Прашањето кое економистите кои не работат за Народната банка треба да го поставуваат е дали ова е знак на здрав економски замав, или на нова кредитна меуравост која ќе пукне за две-три години.