Чиле, една од најсеизмички активните држави на светот, доби нов земјотрес со јачина 6,9 по Рихтер – според Геолошкиот институт на САД (USGS). Епицентарот беше околу 30 километри источно од градот Калама, во северниот регион, на длабочина од 101,3 километри во пустината Атакама. Засега, локалните власти не известуваат за човечки жртви или материјална штета.

„Закана од цунами врз чилеанскиот брег е оддалечена”, изјави Фелипе Плаза од националната служба за управување со катастрофи во објава на X. Тоа е важно затоа што Чиле има историја на катастрофални цунами – 2010-та, по земјотрес од 8,8 степени, бран усмрти повеќе од 520 луѓе.

Контекстот е суров. Чиле е држава каде три тектонски плочи се судираат – резултат на тоа е безмалку континуирана сеизмичка активност. Локалците не се ужаснуваат од потреси со јачина под 7. Тоа е статус кво – не претерано. Како што Балканот живее со неподвижни војни во соседството, така Чиле живее со потреси.

Историски, Чиле има два рекордни земјотреса. Едниот – Валдивија 1960-та, 9,5 степени по Рихтер – е најсилниот земјотрес кога било регистриран на планетата. Тогаш загинаа 9.500 луѓе и градот Валдивија беше уништен. Вториот, 2010-та со јачина 8,8 – предизвика цунами кој ги опустоши крајбрежните села. Денешниот од 6,9 е во рамки на пресметливото – но во сеизмологија „пресметливо” значи „чекаме следниот”.

За балканскиот читател, Чиле е далеку. Но архитектурата и градежните стандарди што Чиле ги развие за земјотреси се истите кои Македонија ги усвои (со големо задоцнување) после земјотресот во Скопје 1963-та. Кога следниот пат гледате одобрување за нова станбена зграда без сеизмички проектен фактор – сетете се на Чиле. Тие веќе го платија тоа пред 65 години.