Има еден начин да запознаеш еден град што ниедна тура со автобус не може да го замени – да станеш рано и да отидеш на пазар. Не на туристичкиот, туку на оној каде што локалните си ја купуваат вечерата. Низ Европа постојат пазари што се вредни како цело патување, места каде што мирисот на цвеќе, сирење и свеж леб ти кажува повеќе за еден народ од кој било музеј.

Во Лондон, Колумбија Роуд секоја недела се претвора во тунел од цвеќе што буквално ја презема тесната источнолондонска уличка – хортензии, божури, рози и лаванда, со винтиџ дуќани наоколу. Малку места во Европа можат да се споредат со таа експлозија од бои во една недела наутро.

Франција нуди два сосема различни света. Во Сарла, среде Перигор, пазарот мириса на тартуфи, фоа гра, патка и ореви, со вина од Бержерак на секој ќош. На југ, во Касис, истиот ритуал добива медитерански тон – маслинки, ароматични билки, козји и овчи сирења и провансалски колбаси под отворено небо.

Италија, се разбира, не заостанува. Порта Палацо во Торино е еден од најголемите пазари на отворено во Европа – лешници, пиемонтски чоколади, риба, тартуфи и печурки на едно место. А во самото срце на Рим, Кампо де Фјори нуди десетина сорти домати, овошје и зеленчук од Лацио, и автентично пекорино романо што ниедна продавница не може да го имитира.

На крај, за оние што сакаат море, пазарот во Олхао на португалскиот Алгарве секоја сабота ги полни тезгите со сардини, октоподи и школки извадени истото утро. Поентата на сите овие места е иста: вистинскиот вкус на едно место не се продава во сувенирница, туку на тезга, рано наутро, таму каде што се вртат локалните пари.