По 24 години на чело на партијата, Али Ахмети најави дека се повлекува од лидерската позиција на ДУИ. Тоа го соопшти во говор на Изборното собрание на огранокот на партијата во Куманово, посочувајќи дека сака да се приклучи на редовите на ветераните. „Нема цел живот да бидам претседател на ДУИ”, порача тој.

Кога еден човек ја предводи најголемата албанска партија во земјата непрекинато речиси четвртина век, неговото повлекување не е само внатрепартиска вест – тоа е тектонски потег во македонската политика. Ахмети е политичка фигура чие име е врзано за сè – од вооружениот конфликт во 2001 и Охридскиот рамковен договор, до децении власт во која ДУИ беше речиси постојан коалициски партнер, без оглед кој ја водеше другата страна.

Но најавата треба да се чита со трезена глава, како што се читаат сите вакви најави на Балканот. Лидери што владееле со децении често „се повлекуваат” на начин на кој реалната моќ останува во нивни раце – преку наследник што го избрале сами, преку позиција на „ветеран” што сепак одлучува, преку контрола што не е во титулата, туку во мрежата. Прашањето не е дали Ахмети ќе слезе од функцијата, туку дали навистина ќе ја испушти моќта.

За гласачите на ДУИ, ова отвора и прашање што долго се одложуваше – што е партијата без човекот што ја создаде и ја држеше заедно толку долго? Дали следува вистинска смена на генерации, или само ново лице на старата структура? Одговорот нема да го дадат говорите на собранија, туку тоа кој реално ќе ги носи одлуките кога камерите ќе се изгаснат.