Pas 24 vitesh në krye të partisë, Ali Ahmeti njoftoi se tërhiqet nga pozita udhëheqëse e BDI-së. Këtë e bëri të ditur në një fjalim në Kuvendin Zgjedhor të degës së partisë në Kumanovë, duke theksuar se dëshiron t'u bashkohet radhëve të veteranëve. "Nuk kam tërë jetën të jem kryetar i BDI-së", porositi ai.

Kur një njeri e drejton partinë më të madhe shqiptare në vend pa ndërprerje për gati një çerek shekulli, tërheqja e tij nuk është thjesht lajm brendapartiak - është një lëvizje tektonike në politikën maqedonase. Ahmeti është një figurë politike emri i të cilit lidhet me gjithçka - nga konflikti i armatosur i vitit 2001 dhe Marrëveshja Kornizë e Ohrit, deri te dekadat e pushtetit në të cilat BDI ishte një partner koalicioni gati i përhershëm, pavarësisht kush e drejtonte palën tjetër.

Por njoftimi duhet lexuar me kokë të ftohtë, ashtu siç lexohen të gjitha njoftime të tilla në Ballkan. Udhëheqësit që kanë qeverisur me dekada shpesh "tërhiqen" në një mënyrë që pushteti real u mbetet në duar - përmes një pasardhësi që e zgjodhën vetë, përmes një pozite "veterani" që megjithatë vendos, përmes një kontrolli që nuk është te titulli, por te rrjeti. Pyetja nuk është nëse Ahmeti do të largohet nga funksioni, por nëse do ta lëshojë vërtet pushtetin.

Për votuesit e BDI-së, kjo hap edhe një pyetje që prej kohësh shtyhej - çfarë është partia pa njeriun që e krijoi dhe e mbajti bashkë kaq gjatë? A pason një ndërrim i vërtetë brezash, apo vetëm një fytyrë e re mbi strukturën e vjetër? Përgjigjen nuk do ta japin fjalimet në kuvend, por ai që realisht do t'i mbajë vendimet kur kamerat të fiken.