Претседателот на Собранието Африм Гаши има објаснување за објавата со која им даде поддршка на четворицата осудени поранешни водачи на ОВК: таа била негова лична, а не институционална. На денешниот брифинг со новинарите повтори дека ставот го изнел на својот личен Фејсбук профил и дека никаде во него не се повикал на Собранието како институција чиј претседател е.

„Мислам дека е можно да се направи разлика. Не можам секогаш да зборувам во име на Собранието“, рече Гаши, додавајќи дека има право на приватност и на став како граѓанин и како политичар, независно од функцијата на која се наоѓа во моментот.

Објавата дојде на 16 септември, истиот ден кога Специјализираниот совет ги изрече пресудите за Хашим Тачи, Јакуп Красниќи, Кадри Весели и Реџеп Селими. Гаши тогаш, меѓу другото, напиша дека тие припаѓаат на славно поглавје во историјата на Косово.

Каде се крши аргументот

Правото на личен став е неспорно. Секој политичар го има, и тоа не е предмет на дебата. Но постојат функции кај кои линијата меѓу личното и институционалното не ја повлекува носителот – ја повлекува функцијата. Претседател на Собрание е една од нив, заедно со претседател на држава и претседател на суд.

Причината е практична, не морализаторска. Кога прв човек на законодавниот дом јавно оценува правосилна пресуда на суд како неправедна кон осудените, тоа го читаат и институциите што со тој дом соработуваат. Профилот на кој е напишано не ја менува функцијата на оној што пишува. Ако ја менуваше, секој функционер би имал втор канал за изјави без последици.

Од СДСМ реагираа дека одлуките на меѓународните судови мораат да се почитуваат и укажаа на двојни стандарди, нагласувајќи дека судот судел на поединци, а не на нација. Тоа е неутралната и точна формулација на работата: станува збор за четворица осудени лица и за една конкретна пресуда, не за колективна вина.

Гаши денес ги повика сите пратеници да направат чекор кон конечно формирање на Анкетната комисија за Кочани. Тој повик е на место и е одамна задоцнет. Но истиот аргумент за тежината на функцијата важи и во двата случаја – токму затоа што зборот на претседателот на Собранието има тежина, тој е потребен за Анкетната комисија. И токму затоа не може да се остави настрана кога станува збор за пресуда.