Шефот на Microsoft, Сатја Надела, кажа нешто што ретко се слуша од човек чија компанија заработува милијарди од вештачка интелигенција: компаниите што плаќаат за туѓи ВИ модели всушност плаќаат двапати – еднаш со пари, а вториот пат со нешто многу поскапо.

„Во суштина плаќате за интелигенција двапати – еднаш со пари, и повторно со нешто уште повредно: сопственото знаење што мора да го откриете”, предупреди Надела, мислејќи на бизнисите што ги користат затворените модели на компании како OpenAI и Anthropic.

Логиката е едноставна и непријатна. Секоја интеракција со таквите модели – секое прашање, секоја исправка, секој фидбек – го учи производителот на моделот како функционира вашиот бизнис. „Моделите учат од издувните гасови – од прашањата што луѓето ги пишуваат… Секоја исправка се дестилира во институционално знаење”, вели Надела. Со други зборови, додека вие ја плаќате претплатата, вашата фирма несвесно им предава на конкурентите знаење што тие „никогаш не би можеле да го купат”.

Тука вреди да се застане и да се праша: кој навистина има корист од целата ВИ трка? Компаниите ги фалат моделите како чудо на продуктивноста, но ретко спомнуваат дека секое претпријатие што ги користи станува и бесплатен учител на моделот. И кога сите ваши податоци се веќе внатре, тешко се излегува – заклучени сте кај еден снабдувач.

Наделините совети се предвидливи за некој што продава сопствена ВИ инфраструктура: задржете целосна сопственост над податоците, градете „сопствени средини за учење” на своја опрема, вметнете слоеви што ви дозволуваат да менувате повеќе снабдувачи, и размислете за модели со отворен код инсталирани локално. Дали ова е искрено предупредување или само маркетинг за Microsoft? Веројатно и двете. Но поентата останува точна без разлика кој ја кажува – во светот на вештачката интелигенција, податокот е валута, а повеќето компании ја трошат без да ја бројат.