Skip to content

Германски стартап со 3 милиони долари почетни инвестиции испечати цврста греда во вселената: Orbital Matter сака сателитите сами да си ги градат соларните панели

1 мин. читање
Сподели
Германски стартап со 3 милиони долари почетни инвестиции испечати цврста греда во вселената: Orbital Matter сака сателитите сами да си ги градат соларните панели

Сателитот Replicator 2 на германскиот стартап Orbital Matter испечатил цврста цилиндрична греда долга половина метар од посебна пластика – според раководството на компанијата, прв ваков потфат на сателит што слободно лета во орбита. Досегашните обиди за 3Д-печатење во бестежинска состојба беа ограничени на херметизираниот простор на Меѓународната вселенска станица.

Малиот сателит полета ова лето со заедничка мисија на SpaceX, со четири печатачи во себе. Секој истиснува намотки смола што ги стврднува ултравиолетова светлина, а во компанијата постапката ја споредуваат со цемент и вода. Два од печатачите требаше да развијат флексибилен соларен панел. Едниот откажал поради аномалија, но гредата што сепак била испечатена успешно го развила панелот.

„Затоа ставивме толку многу печатачи на еден сателит. Претпочитавме да учиме во орбита и да го прилагодуваме софтверот, наместо со години да ја тестираме секоја можност на земја“, вели техничкиот директор Роберт Ихнатисин. Извршниот директор и соосновач Јакуб Стојек оди подалеку: Replicator 2 е, според него, „првиот доказ дека едноставно можеме да ги изградиме панелите во вселената, со која било големина што ја бара мисијата“.

Зошто е ова важно? Идните сателити ќе мора да бидат поголеми за да произведуваат повеќе струја и да исфрлаат повеќе топлина, особено ако станат дата центри во орбита. Но и понатаму мора да се соберат во обвивката на врвот на ракетата. Денешните големи конструкции во вселената се оригами: соларните панели и огледалата на телескопите се преклопуваат на Земјата, па се расклопуваат во орбита. NASA финансираше обид со компанијата Redwire, која во 2023 година печатеше греди во вакуумска комора, но таа мисија никогаш не полета.

Плановите се амбициозни. Инженерите веруваат дека се изводливи греди од 100 метри, ограничени само од количината смола што ја носи сателитот. За споредба, соларните крила на сателитите Starlink V2 на SpaceX, меѓу најмоќните масовно произведени сателити, се долги 20 метри. Следната демонстрација е закажана за 2028 година, со панел од 5 kW, а целта до 2030 е над 100 kW по крило. Компанијата соработува со Европската вселенска агенција и со Thales Alenia, а основана е во 2022 година и собрала почетни инвестиции од 3 милиони долари (околу 2,7 милиони евра).

Три милиони долари денес едвај да се вест во светот на стартапите, каде рундите за вештачка интелигенција се мерат во стотици милиони. Еден мал германски тим тврди дека прв направил нешто што мисијата финансирана од NASA никогаш не го однесе до орбита. Дали Европа ќе знае да го задржи, или и Orbital Matter ќе заврши во туѓи раце штом технологијата профункционира?