Покана од Вашингтон – и тоа лична, од американскиот државен секретар Марко Рубио. Министерот за надворешни работи и надворешна трговија, Тимчо Муцунски, наредните два дена ќе биде во Вашингтон на министерска конференција посветена на заканите од политичкиот тероризам. За една мала земја како нашата, седењето на маса каде има претставници од над 60 држави не е секојдневие, па вреди да се погледне што точно значи тоа.

Според Министерството, целта на состанокот е унапредување на меѓународната соработка и зајакнување на институционалната подготвеност за справување со современите форми на политички мотивирано насилство. Во фокусот – транснационалниот карактер на политичкиот тероризам, радикализацијата во дигиталната ера и механизмите за рано препознавање на заканите. Теми што звучат апстрактно, но зад кои стои сосема конкретна реалност во светот денес.

Муцунски, како што се најавува, ќе ги претстави активностите на земјава за спречување на радикализацијата и насилниот екстремизам, како и напорите за унапредување на законската рамка. На маргините на конференцијата предвидена е и средба со Даниел Џ. Лотон, заменик-помошник државен секретар задолжен за Западна, Централна и Јужна Европа во Стејт департментот.

Ваквите настани лесно се претвораат во дипломатски фотографии – ракување, знамиња, соопштение и толку. Вистинската вредност не е во присуството, туку во тоа што ќе се донесе назад: конкретна размена на безбедносни информации, координиран пристап и практична соработка со партнерите. Прашањето, како и секогаш, е дали посетата ќе остане на ниво на протоколарна честа, или ќе се преточи во нешто што реално ја зајакнува безбедноста на граѓаните.

Присуството на Македонија на маса каде се одлучува за глобални безбедносни прашања е добро само по себе. Тоа е потврда дека земјава е партнер, а не набљудувач. Останува само тоа партнерство да се мери по резултати, а не по број на изјави за медиуми.