Шеесет и три години поминаа од катастрофалниот земјотрес што во 1963 година го сотре Скопје. За да ја одбележи годишнината, Градот Скопје организираше нешто повеќе од венец и говор – бесплатен панорамски разглед на градот со отворен автобус, во кој граѓаните имаа можност да го запознаат Скопје какво што било пред катастрофата.

Со панорамски автобус и стручно водство од водичи на Македонската асоцијација на туристички водичи и придружници, скопјани тргнаа на патување низ времето. Приказни за објектите што биле разрушени, за местата што го обликувале некогашниот лик на градот, за животот пред 26 јули 1963 – сето тоа што денес постои само на стари фотографии и во сеќавањата на најстарите. Поаѓањето беше од Порта „Македонија”.

„Скопје е град кој ја претворил трагедијата во сила, а спомените во темел врз кој ја гради својата иднина”, напиша градоначалникот Орце Ѓорѓиевски. И во тие зборови има вистина – малку градови на светот го знаат толку добро чувството да мораат да се изградат од урнатини, и малку знаат толку добро колку е кревка границата меѓу нормален ден и катастрофа.

Ваквите иницијативи, надвор од секоја политика, вредат. Затоа што сеќавањето не е автоматско – тоа се негува или се губи. Секоја генерација што расте без да знае како изгледало старото Скопје, каде стоеле зградите што паднале, колку многу се изгубило за неколку секунди, е генерација на која ѝ недостасува дел од сопствениот идентитет. Панорамскиот автобус нема да ги врати изгубените згради. Но може да го врати она што вреди подеднакво – приказната за нив, и потсетувањето зошто градот што го имаме денес изгледа токму вака.