Почна санацијата на мостот „Естакада“ – една од најфреквентните точки на влезно-излезните правци во Скопје, преку која секојдневно поминуваат илјадници возила. За жителите на Гази Баба и за сите што секое утро влегуваат од таа страна, ова е вест со две лица: подобар мост на крајот, и неколку месеци нервози дотогаш.

Обемот на работите, според Град Скопје: реконструкција на пристапните рампи на површина од 10.000 квадратни метри, гребење на постојниот асфалт и поставување два нови асфалтни слоја, нов асфалт и на самиот мост. Ќе бидат заменети рабниците и капаците на шахтите, ќе се изградат нови асфалтни тротоари, а заштитната пешачка ограда ќе биде исчистена, санирана и повторно обоена. Вкупната должина на коловозот што се реконструира изнесува околу 1,5 километри.

„Со реализацијата на овој проект вложуваме во безбедноста, подобрата поврзаност и поквалитетното секојдневие на илјадници наши сограѓани. Скопје заслужува модерна, безбедна и функционална инфраструктура. Затоа ќе продолжиме со санација и реконструкција на сите мостови во градот каде што е потребно“, изјави градоначалникот Орце Ѓорѓиевски.

Тоа е реченица со која тешко може да се расправа. И токму затоа вреди да се провери со она што не е во соопштението.

Во описот на проектот има сѐ – квадрати, слоеви асфалт, рабници, ограда. Нема две работи што секој возач ги бара прво: колку време ќе трае и како ќе се одвива сообраќајот додека трае. Мост што секојдневно го користат работници, ученици, семејства, компании и товарен транспорт не се затвора, не се стеснува и не се препишува на алтернативна рута без луѓето да знаат од кога до кога.

Тоа не е ситница за придружно соопштение. Тоа е главната информација за секој што утре ќе тргне на работа. Кога недостига, се создава празнина – а празнината во сообраќајот се пополнува со гужва.

Обновата на мост на кој се врзани цели општини е добра вест и вреди да се направи темелно, а не набрзина. Тоа што сѐ уште недостига е поедноставно од целиот градежен проект: датум на завршување и режим на сообраќај, објавени јасно и однапред. Дури тогаш „подобро секојдневие за илјадници сограѓани“ станува нешто што тие сограѓани можат да го испланираат, а не само да го чекаат.