Виктор Орбан се појави на Драгачевскиот собор на трубачи во Гуча, се сликаше со кого стигна, порача ладно пиво и седна на скара. Посетителите беа изненадени, снимките се шират, а насловите го опишуваат како ѕвезда на годинашниот собор.

Она што во тие наслови најчесто недостасува е една мала работа: Орбан веќе не е премиер на Унгарија. Ја загуби власта на априлските избори по шеснаесет години, а во мај функцијата ја презеде Петер Маѓар. Човекот што шета низ Гуча со насмевка е лидер на опозиција, не шеф на влада.

Разликата што ја менува целата слика

Тоа не е ситница за пофуснота. Кога актуелен премиер на членка на ЕУ доаѓа на српски собор, тоа е надворешна политика во народна носија. Кога поранешен премиер го прави истото, тоа е нешто сосема друго – тоа е политичар кој ја одржува мрежата од пријателства што му останала откако гласачите му ја одзеле канцеларијата.

Сведоците раскажуваат дека бил насмеан и расположен и дека не одбил ниту едно сликање. „Тој е човек навистина легенда, насмеан и одлично расположен, не одбиваше фотографирања”, изјави еден од посетителите.

Секој политичар што не одбива фотографирање знае зошто не го одбива. Тоа е најефтината кампања што постои, а во Гуча камерите ги држат самите гласачи.

Ладно пиво како политичка порака

По шетањето низ соборот, Орбан навратил во локален хотел каде порачал ладно пиво и домашни специјалитети – хајдучки ќебап и свадбарски зелник. Сликата е совршено скроена – ниту еден кадар од неа не личи на политичка функција, а сепак секој кадар работи политички.

Ова е формат во кој Орбан е мајстор со години. Додека во Брисел го опишуваа со најтешките можни зборови, тој на Балканот се движеше како домашен гостин. Тоа не е случајност, тоа е градена позиција – и таа позиција очигледно преживува и изгубени избори.

Што останува од еден изгубен мандат

Прашањето што вреди да се постави е зошто човек без функција сѐ уште добива прием како да ја има. Одговорот е дека влијанието и власта не се иста работа, а на Балканот таа разлика се разбира одлично. Функциите се менуваат на секои неколку години, врските остануваат.

Ако некој очекуваше дека загубата на изборите ќе значи и излегување од регионалната сцена, Гуча даде прилично јасен одговор. Трубите свиреа, пивото беше ладно, а насмевката работеше исто како и порано.