Skip to content

Девет лепези низ дваесет години: предметот што модната индустрија не може да го продаде повторно

1 мин. читање
Сподели
Девет лепези низ дваесет години: предметот што модната индустрија не може да го продаде повторно

Модната индустрија секоја сезона мора да продаде нешто ново. Лепезата ѝ ја расипува сметката – таа не се менува, не се обновува секоја година и трае со децении. Токму затоа предметот што шпанската кралица Летиција го носи од годините кога беше принцеза на Астурија е поинтересен од која било торба од новата колекција.

Дел од нејзините лепези функционираат како документ. Една носи врежан датум – 15 јули 2007 година, денот на крштевањето на инфантката Софија – и таа ја изнесе на посета на Кордоба и Севиља во 2020 година. Тринаесет години подоцна, предмет што поднесува да биде носен јавно затоа што нема рок на траење.

Друга е институционална: дрво и бела ткаенина со амблемот на Кралската гарда, на церемонија во воздухопловната академија во Мурсија оваа година, усогласена со лепезата на инфантката Софија. Има и една во кралско сина боја со грбот на Хуан Карлос Први и бурбонскиот лилјан, носена на Денот на националната полиција во 2013 година.

Најстарите се и најобичните

Од 2005 година, годините кога беше принцеза на Астурија, останале две: една од кафеаво дрво и ткаенина што ја користела често, и една сведена, каде дрвените ребра се речиси целиот дизајн, видена на посета на Ибица. Дваесет и една година подоцна, ниту едната не изгледа како да припаѓа на друго време.

Помеѓу нив има и поживописни – шарена цветна на посета на Сан Антонио во Тексас во 2018 година, шпанска патриотска во сино со детали од знамето и една целосно црна, минималистичка, обете од воената парада за Денот на Шпанија во 2017 година. И една сосема обична, бела со природно дрво, од Мурсија во 2015-та, од оние што одат со сè.

Она што целата колекција го покажува не е вкус, туку сметка. Девет лепези низ дваесет години, повеќето носени по неколку пати, ниту една купена затоа што сезоната го барала тоа. Кај нас лепезата стои по сандаци од бабите, извадена еднаш годишно на слава или свадба, и обично се смета за предмет од друго време. Во четириесет степени, тоа е предмет што работи подобро од која било паметна направа – без батерија, без апликација и без потреба некој да го обнови следната година.