Секоја невеста ја знае оваа математика: венчаницата е совршена за црквата, невозможна за вечерата и катастрофа за играње. Решението обично гласи – два фустана, двојна сметка. Каталонската невеста Карлота Љаверија тргна од спротивната претпоставка: еден фустан, четири изгледа.

Таа му довери на дизајнерката Андреа Лаланза модел со халтер деколте и силуета сирена. Целиот трик е во тоа што деловите се вадат. За церемонијата фустанот имал свилени ракави што се откачуваат и тилена свилена шамија. За коктелот шамијата се симнала. За вечерата останале само ракавите. За играње – чистиот халтер. „Сакав еден фустан за целата свадба”, кажала таа. Тоа не е модна изјава, тоа е логистика.

Свадбата се одржа во Баш Емпорда, во каталонската масија Мас Сендра – традиционална селска куќа со големи градини. Организаторите ги распределиле церемонијата, коктелот и банкетот низ различни отворени простори, а внатрешноста ја чувале за играње. Банкетот бил инспириран од „Сон на летната ноќ”: бели и нежни ленени материјали, придушено осветлување, многу свеќи и бело концертно пијано како централна точка.

Шминката била во земјени, бронзени тонови, со кафеави сенки и усни – природен избор што таа го сметала за поблизок до себе од класичното розово или црвено. Фризурата била собрана, со плетенка обвиена околу неа, што ја следела линијата на фустанот и издржала летна горештина во Емпорда. Обетките и чокерот биле со дијаманти и бисери, а чевлите – шпицасти салонки со потпетица од шест сантиметри.

Најдобриот детал на целата свадба, сепак, не е ниту фустанот ниту декорот. Младоженецот е кошаркарот Шаби Лопез-Аростеги, Баск. Невестата е Каталонка. Распоредот на гостите се повикувал на филмовите „Осум баскиски презимиња” и „Осум каталонски презимиња”, со порака дека денес не ти требаат осум презимиња – само најди го своето. Осум маси носеле презимиња од двете страни.

Гостите патувале од Франција, Македонија, Белград, Мадрид, Малага, Хетксо, Билбао, Гвадалахара, Барселона и Валенсија – листа што е директна последица на кошаркарската кариера на младоженецот и на тоа колку далеку таа го носела.

Двата емотивни моменти биле кажувањето на заветите и мигот кога Карлота ѝ подарила букет на мајка си додека свирела „Ај мама” на Ригоберта Бандини. Подоцна, сопствениот букет ѝ го дала на сестра си – гест што не бил во планот и токму затоа поминал најтешко. Кај нас свадбата се мери по бројот на гости и по тоа што се послужило. Оваа е мерена по тоа кој што почувствувал – што е потешко за организирање и невозможно за фотографирање.