Сопруг што ја пресретнува жената на работно место. Син што ја напаѓа мајката. Поранешен партнер што пишува закани преку социјални мрежи додека тече бракоразводна постапка. Тоа не е листа од годишен извештај – тоа е еден работен ден во полициските билтени.

Во Гостивар е пријавен 46-годишен маж кој, според пријавата, физички ја нападнал сопругата токму таму каде што таа работи. Во Скопје, 60-годишна жена пријавила дека ја нападнал сопствениот син. Во тетовско село, жена е демнена и добива пораки со закани од сопругот со кој е во постапка за развод. Плус приведувања за прекршување на изречени мерки за забрана за приближување.

Приказната од Драчево што кажува сè

Најмногу кажува еден случај што на прв поглед изгледа како забуна. Во четири часот наутро, 35-годишна жена пријавила дека претходната вечер, околу девет, во домот во Драчево, физички ја нападнал нејзиниот 33-годишен сопруг. Половина час подоцна, во четири и триесет, тој се јавил во полиција и пријавил дека таа му упатила закани и дека таа го нападнала него.

Од полиција велат дека по целосно документирање на случајот ќе следуваат соодветни поднесоци. Тоа е формулацијата што се повторува под секоја ваква пријава, месеци наназад.

Мерките постојат на хартија

Дел од приведувањата не се за нов напад – туку за прекршување на веќе изречена забрана за приближување. Значи системот веќе реагирал еднаш, судот веќе кажал што не смее да се прави, а човекот сепак се појавил пред вратата.

Тоа е местото каде што целата приказна за заштита се распаѓа. Мерката не е ѕид. Таа е парче хартија што вреди онолку колку што вреди контролата зад неа – а контролата очигледно се сведува на тоа жртвата повторно да се јави во полиција.

Што значи „24 часа”

Овие случаи се собрани во еден полициски пресек за едно деноноќие. Не е кампања, не е акција, не е специјална недела за подигнување свест. Тоа е нормалниот проток – и токму затоа е потешко за читање од која било кампања.

Прашањето не е дали полицијата пишува пријави. Пишува. Прашањето е зошто образецот е ист секој месец, зошто мерките се прекршуваат без последица што жртвата ја чувствува како заштита, и кој во системот воопшто ја брои повторливоста наместо само поединечните случаи?