Човекот што помогна да се направи ChatGPT сега вели дека целата индустрија трча по погрешна работа. Диого Алмеида, поранешен истражувач во OpenAI и еден од луѓето зад техниката на учење од човечки повратни информации (RLHF) – методот на кој почива речиси сè што денес се нарекува вештачка интелигенција – си заминал од компанијата пред две години затоа што не бил задоволен од она што го изградил.

„Имаме гром во шише, а сепак не е корисно“, му рече Алмеида на американскиот технолошки портал што прв ја објави приказната. „Се бориме со тој проблем оттогаш. Ми требаше време да заклучам: проблемот е што оптимизираме за човечки јазик. Одлично сме со човечкиот јазик веќе четири години, но тоа не е корисно за автоматизација затоа што компјутерите зборуваат друг јазик.“

Неговиот стартап TypeSafe AI оваа недела пушти модел што се вика Jev и што не е голем јазичен модел. Не исфрла текст. Исфрла веројатности – нешто што компанијата го нарекува „калибрирани одлуки“. Корисникот однапред дефинира кои се можните излези, па моделот нема каде да измисли нов. Со тоа, тврди фирмата, буквално не може да халуцинира.

Ефектот на сметката е тој што ги разбудил програмерите. Излезните токени се бесплатни, а влезните се мерат на милијарда, не на милион. Побарувачката беше толкава што компанијата накратко остана без капацитет да ги опслужи своите корисници преку програмерскиот интерфејс.

Бројките од вистинска употреба, не од маркетинг презентација. Пранит Шарма, софтверски инженер во Vercel, раскажува дека неговата фирма користела модел на OpenAI за да проверува дали командите се безбедни. Откако го замениле со Jev, резултатите пристигнувале од пет до 18 пати побрзо и со поголема точност. Никил Мудхолкар, технички директор на Bryo AI, го тестирал Jev наспроти Gemini за класификација на деловни пораки: Gemini бил малку поточен, но од 10 до 20 пати поскап.

Она што најмногу го заинтересирало Мудхолкар не е ни брзината, ни цената. „Тоа е единствениот што враќа вистинска веројатност, што го прави идеален за автоматизирање работни процеси“, вели тој. Армин Ронахер, технички директор на Earendil, го објаснува истото од другата страна: „На крајот на денот, проблемот со халуцинациите делумно му го префрла на корисникот. Корисникот мора да каже – добро, ако ова се враќа со 50 отсто веројатност, можеби е фрлање монета и го игнорирам. Но ако е 95 отсто, тогаш можам нешто да направам со него.“

Тоа е поштена сделка отколку она што го нуди индустријата во моментов. Голем јазичен модел ви враќа реченица напишана со совршена самодоверба, без ознака колку самиот си верува. Jev враќа број и ве остава вие да одлучите дали е доволен. Не е поинтелигентно – но е попроверливо.

Името не е случајно. Моделот е крстен по Вилијам Стенли Џевонс, економист од 19 век чиј парадокс вели дека кога нешто ќе поевтини, почнуваме да го трошиме многукратно повеќе, а не помалку. Алмеида токму на тоа се обложува: ако интелигенцијата стане доволно ефтина, ќе заврши насекаде. „Мислиме дека ќе има паметен софтвер насекаде, на начин што е распослан и распределен – многу повеќе како раниот интернет отколку како мега-апликациите што луѓето се обидуваат да ги градат сега“, вели тој.

За архитектурата на моделот молчи, а надворешни набљудувачи претпоставуваат дека под него сепак стои јазичен модел со отворени тежини. Тоа што го признава е дека Jev е трениран исклучиво на синтетички податоци – податоци што самата фирма ги произвела. „Направивме рана облога дека сите свои податоци ќе си ги правиме сами, и тоа е една од најдобрите облоги во мојот живот – подобра од нашето лансирање, подобра од RLHF“, вели човекот што го измисли RLHF.

Прашан дали TypeSafe е нова гранична лабораторија, Алмеида одговори со реченица што вреди повеќе од целиот овогодишен PR на индустријата: „Главниот производ на граничните лаборатории е страв или хајп. Јас би сакал нашиот главен производ да биде интелигенција. Не сме лабораторија во смисла на – знаете – облога на бесконечно богатство, или религија, или градење бог во дата центар, или што и да е работата на денот.“

Засега Jev е сам од својот вид, но Ронахер очекува конкуренти штом ќе стане јасно за што служи. Неговото објаснување зошто ова не се случило порано е можеби најточната реченица за состојбата на пазарот: „Требаше да го видиме ова порано на многу начини, но веројатно затоа што јазичните модели се толку ефтини и субвенционирани, честопати сè уште не мора да бидете креативни.“ Кога туѓите пари ја покриваат сметката, никој не бара поевтин пат.