Дваесет пожари на отворено за едно деноноќие. Петнаесет изгаснати, два ставени под контрола, три сè уште активни во утринскиот билтен. А на потегот меѓу Македонски Брод и Сопиште горел мешан шумски појас кој се проширил кон Јасен – природниот резерват.

Списокот на општини каде екипите интервенирале ја кажува географијата на проблемот подобро од која било мапа: Скопје, Битола, Дебар, Штип, Карбинци, Виница, Берово, Куманово, Ранковце, Тетово. Тоа е речиси целата држава, во еден ден, на 19 септември – кога летната сезона на пожари веќе би требало да биде зад нас.

Она што гори, исто така, не е случајно. Според билтенот на Центарот за управување со кризи, во Ресенско кај селото Евла гори натрупан отпад и сува трева. Во кумановското село Пчиња – отпад и ниска вегетација. Во Ново Село – депонија. Во Струмичко кај Добрејци – стрништа и растителни остатоци. Тоа не е „пожар на отворено“ во смисла на природна непогода. Тоа е неуредена депонија и запалено стрниште, двете под човечка контрола.

Јасен повторно во колоната

Пожарот кај селото Белица, на потегот Македонски Брод – Сопиште, во локалитетот Кајорец, преминал во зоната на Јасен. Над него е ставена контрола преку ноќ, но остана под надзор – ветерот може да го врати. Втор пожар кај селото Бадилен во Ново Село е во истиот статус: изгаснат, но чуван.

По пладне истиот ден ЦУК евидентирал уште девет нови пожари, од кои пет активни – кај Крушеани, меѓу Подвис и Кривогаштани, кај Ново Село, кај Добрејци во Струмичко и кај Клепач во Прилепско. Значи бројката не се смирува, се обновува.

Што се менува од година во година? Екипите се исти, интервенциите се исти, депониите што запалуваат се на истите места. Секое лето се објавува колку пожари биле изгаснати – бројка што звучи како успех. Никој не објавува колку од нив биле запалени намерно, колку од нив тргнале од неуредена општинска депонија, и колку општини добиле нешто повеќе од укор за тоа. Додека таа втора табела ја нема, дваесет пожари дневно ќе остане нормала, а не вест.