Снимката од Националниот парк Маврово е објавена пред осум месеци. Осум месеци стоела на интернет без никој да реагира, сè додека еколошка организација не ја извади на прес-конференција. Дури тогаш темата стана јавна.

На снимката, според организациите што ја актуелизираа, се гледа комерцијален лов на дивокози во заштитена зона – и ритуал во кој странските гости пијат крв од застреланите животни. Организацијата „Анима Мунди“ реагираше остро: „Нема ништо нормално во убивањето диви животни за забава, трофеј или комерцијален интерес. Нема оправдување животот на слободно суштество да се сведе на цел или адреналин.“

Но најважната реченица од нивното соопштение не е таа. „Прашањето не е само што гледаме на снимката, туку кој го дозволил ова, кој го овозможил, кој го контролирал?“

Три прашања, ниту еден одговор

Тоа е местото каде приказната престанува да биде за странски ловци и станува приказна за државни институции. Управата на паркот тврди дека станува збор за санитарен отстрел во рамки на редовната програма за управување со дивечот. Тоа објаснување може и да е формално точно – но не ја покрива втората половина од она што се гледа: комерцијални агенции што нудат такви тури во заштитена зона.

Паралелно, социјалните мрежи се полни со фотографии на странски ловци од балкански земји со застрелани капитални елени во македонски шуми. Еден од нив својот улов го нарекол „првиот крал на шумата“ и спомен за цел живот.

Од Министерството за земјоделство и од Државниот инспекторат за шумарство и ловство нема објавен ниту еден од следниве податоци: колку странски државјани добиле дозвола за лов оваа година, кои ловишта се дадени на концесионери, и дали се вршат теренски контроли за тоа дали застреланите примероци се дозволен отстрел или заштитен вид.

Тоа се три бројки што постојат во нечија фиока. Ниту една од нив не е државна тајна. Додека не бидат објавени, секое објаснување дека станува збор за „редовна програма“ останува непроверливо – а концесијата за лов во национален парк е точно она за што јавноста има право да знае кој ја потпишал и по кои услови.

„Анима Мунди“ бара итен мораториум на сите активности што ги загрозуваат природните вредности во областа, целосна истрага и транспарентност. Организацијата „Еко-свест“ оди чекор подалеку и бара повторно прогласување на Националниот парк Маврово. Дали ќе добијат одговор или тишина, ќе покаже кој навистина управува со тој простор.