Во Србија на 25 октомври се одржуваат вонредни парламентарни избори, а на врвот на листата „Студентска листа – Студенти победуваат“ стои човек што до неодамна беше познат главно во медицинските кругови. Илија Срдановиќ, кардиолог од Нови Сад и редовен професор на Медицинскиот факултет. Откако беше објавена неговата кандидатура, провладините таблоиди тргнаа во напад – и тоа кажува повеќе за состојбата отколку која било анкета.

Кој е човекот

Роден е во 1970 година, дипломирал медицина во 1995, специјализирал кардиологија до 2004. Од 1997 работи во Институтот за кардиоваскуларни болести во Сремска Каменица, а редовен професор станал во 2025 година. Тоа е биографија на лекар, не на политичар – што е токму поентата на листата што го истакна.

Во јавноста влезе во февруари 2025, кога им се обрати на студентите по медицина со реченицата дека е „сосема нормално да ги поддржиме барањата за подобра иднина на нашите млади“. На 20 март 2025 полицијата го испитувала во својство на граѓанин, но тој негираше дека бил уапсен или малтретиран. Забележете колку е мала таа разлика во формулацијата и колку многу значи во земја каде што испитувањето наскоро може да прерасне во нешто друго.

Единаесет точки и една празнина

Програмата на Студентската листа има 11 точки и е насочена кон борба против корупцијата, реформа на судството, поправка на здравството и регулација на медиумите. Надворешната политика, меѓутоа, останува во голема мера неразработена – и тоа е она што вреди да се следи. Лесно е да се биде против корупција; потешко е да се каже каде ќе стоиш меѓу Брисел и Москва кога прашањето стане неизбежно.

Провладиниот таблоид „Информер“ го нарекува „виолинист“ и „ултра-блокатор“, и изнесува необосновани обвинувања за неговото работење без да покаже документација. Тоа е истата механика што ја познаваме и подалеку од Белград: кога аргументот е слаб, се напаѓа биографијата; кога и таа е чиста, се измислува етикета.

Зошто ова се гледа и од Скопје

Медиумите блиски до Александар Вучиќ го гледаат Срдановиќ како најголема закана за актуелната власт. Тоа е признание кое ниту една анкета не може да го даде – режимите не трошат таблоидна артилерија на кандидати за кои не се загрижени.

А сцената во која студентско движење се преточува во изборна листа, па потоа истата таа листа станува мета на медиумите со најголем тираж, не е српски специјалитет. Балканот ја има гледано оваа претстава со различни актери. Прашањето што останува е дали овој пат крајот ќе биде поинаков – и колку долго еден кардиолог може да остане надвор од политичката кал во која го влечат.