ВОЈНАТА ВО ИРАН ЈА ТУРКА ЕВРОПА ВО СИРОМАШТИЈА

Европа, некогаш симбол на индустриска моќ, економска стабилност и висок животен стандард, денес се соочува со сериозни последици од сопствените енергетски и геополитички одлуки.

По прекинот на голем дел од снабдувањето со руски природен гас, европската индустрија остана изложена на високи енергетски трошоци. Наместо евтина и стабилна енергија, европските производители се соочуваат со жестока конкуренција од САД и Кина, каде што енергијата често е значително поевтина.

Додека политичарите во Брисел зборуваат за енергетска независност, европските фабрики ја губат конкурентноста, а граѓаните ја плаќаат сметката!

Високите цени на нафтата, гасот и електричната енергија не завршуваат на бензинските пумпи и во сметките за греење. Тие се вградуваат во цената на храната, транспортот, производството и речиси секој производ што го купуваат граѓаните.

Последицата е едноставна: платите потешко го следат растот на трошоците, а семејните буџети се под сè поголем притисок.

Најопасно е што Европа ризикува да ја изгуби својата индустриска основа. Фабрика што ќе се затвори не се отвора преку ноќ. Изгубените инвестиции, работни места и производствени капацитети тешко се враќаат.

Енергетската независност е важна, но каква независност е тоа ако нејзината цена е слабеење на сопственото производство и намалување на животниот стандард?

Европските лидери мора да одговорат на едно суштинско прашање:

ДАЛИ ЕНЕРГЕТСКАТА ПОЛИТИКА ТРЕБА ДА ИМ СЛУЖИ НА ГРАЃАНИТЕ И ИНДУСТРИЈАТА ИЛИ ГРАЃАНИТЕ И ИНДУСТРИЈАТА ТРЕБА ДА ЈА ПЛАЌААТ ЦЕНАТА НА ПОЛИТИЧКИТЕ ОДЛУКИ?

Европа нема да ја зачува својата економска моќ само со политички декларации. Потребни се конкурентни цени на енергијата, силна индустрија и политика што ќе го штити животниот стандард.

Зашто Европа без индустрија и без економски сигурни граѓани не може да биде силна Европа!