Тошковски: И министрите си ги платиле казните од „Безбеден град“, а системот носи околу 10 милиони евра годишно

Министерот за внатрешни работи Панче Тошковски речиси еден час на прес-конференција зборуваше за „Безбеден град“. Пораката што требаше да остане: казните ги плаќаат сите, министри, директори и црковни лица, со службени и со приватни возила.

„Скоро и да нема функционер од кое било ниво, да не ми рекол: Министер, еве функционира, си платив и јас, ми стигна казната“, рече Тошковски. Признава дека ургенции имало, во времето на техничката влада, но вели дека престанале „после мојата бурна реакција“ и дека во последната година и половина никој не му се јавил за конкретен прекршок.

Убава приказна. Само што целиот доказ за неа е изјавата на министерот. Ниту еден функционер не е именуван, нема податок колку службени возила се казнети, ниту кој платил. Ако системот навистина не прави разлика, зошто тие бројки не се објавени исто како што се објавуваат прекршоците на обичните возачи?

Парите и камерите

Тошковски кажа и колку носи проектот: околу 10 милиони евра годишно во буџетот, според првичните проценки, бидејќи годината не е завршена. 25 отсто, или околу 2,5 милиони евра, одат кај МВР за понатамошно развивање на системот. „Пак ќе повторам по милијардити пат, целта на овој проект не е полнење на буџетот на државата“, порача министерот.

Од декември системот се шири во Струмица и Штип, од февруари и во Битола. Полициските возила ќе добијат камери што ја мерат брзината во движење, на таканаречените црни точки ќе се поставуваат мобилни уреди, а ќе се казнува и непрописното паркирање. Според последниот збирен биланс на МВР, од 2 февруари до 20 август 2026 година системот регистрирал 310.865 прекршоци, од кои 301.835 за брзина. Тошковски тврди дека бројот на жртвите во сообраќајот е намален за 30 отсто, а проектот освои прво место за сообраќајна безбедност на Светскиот полициски самит во Дубаи.

Министерот сам рече нешто што вреди да се запамети: „Камерата не може да поправи небезбеден пат или да замени неисправни сопирачки“. Точно. Затоа и прашањето за 10-те милиони не е колку ќе се соберат, туку колку од нив ќе стигнат до патиштата на кои луѓето гинат.