Противвоздушните системи на НАТО на 5 март 2026 година пресретнаа и уништија балистичка ракета лансирана од Иран, која прелетала над Ирак и Сирија пред да биде соборена пред влез во турска воздушна територија. Фрагменти паднале во граничниот регион со Сирија на југот на Турција, без пријавени жртви.

Турски официјалник изјави дека Анкара смета дека ракетата всушност беше насочена кон британска воена база на Кипар, но отстапила од курсот пред да биде пресретната. Иран го негира лансирањето и тврди дека Турција е „пријателска земја”.

Реакцијата на Анкара беше остра – Министерството за надворешни работи го повика иранскиот амбасадор, а министерот Хакан Фидан лично испрати протестна нота до Техеран со барање да „избегнува секој чекор кој може да доведе до ескалација на конфликтот”.

Претседателот Ердоган изјави дека Турција „не остава ништо на случај” кога е во прашање безбедноста на границата и воздушниот простор, и дека ќе реагира „одлучно и без двоумење” на натамошни непријателски дејства.

НАТО целосно ја поддржа Турција. Портпаролот Алисон Харт ги осуди „несмасните напади” на Иран во регионот и ја потврди „цврстата” одбранбена позиција на Алијансата. Американскиот државен секретар Марко Рубио лично контактираше со Фидан и изјави дека нападите врз турска суверена територија се „неприфатливи”.

Аналитичарите укажуваат дека позицијата на Анкара е деликатна – Ердоган претходно ги осуди американско-израелските удари врз Иран, додека Фидан ги критикуваше иранските противмерки во Заливот. Доколку Иран намерно ја таргетира турска територија, аналитичарите предупредуваат дека Анкара ќе разгледа „директен сопствен одговор”.